Στο ACC.24, ο Δρ. Alexander Blood παρουσίασε ευρήματα από τη μελέτη DRIVE, η οποία εξέτασε την αποτελεσματικότητα ενός απομακρυσμένου προγράμματος που ενσωματώνει εκπαίδευση ασθενών και διαχείριση φαρμάκων στην αύξηση των συνταγογραφήσεων αναστολέων SGLT2 και GLP-1RA σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 (T2D) με αυξημένο καρδιαγγειακό (CV) ή/και νεφρικό κίνδυνο
Εισαγωγή και Μέθοδοι:
Παρά τα αποδεδειγμένα οφέλη των αναστολέων SGLT2 και των GLP-1RA στη μείωση των καρδιαγγειακών συμβάντων και στη βελτίωση των νεφρικών εκβάσεων σε ασθενείς με T2D με αυξημένο κίνδυνο, η χρήση τους παραμένει χαμηλή. Η μελέτη DRIVE (Diabetes Remote Intervention to improve Use of Evidence-based medications) στόχευε στην αντιμετώπιση αυτού του κενού. Διεξήχθη μέσω του δικτύου Mass General Brigham στη Βοστώνη, MA, ΗΠΑ, και η μελέτη εντάχθηκε 200 ασθενείς με T2D με ιστορικό ASCVD, καρδιακής ανεπάρκειας (HF), χρόνιας νεφρικής νόσου (CKD) ή υψηλού κινδύνου ASCVD, που ήταν κατάλληλοι αλλά δεν είχαν συνταγογραφηθεί αυτά τα φάρμακα. Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν τυχαία είτε σε μια ταυτόχρονη προσέγγιση, όπου έλαβαν εικονική εκπαίδευση ασθενών και συνταγογραφήσεις φαρμάκων για 6 μήνες, είτε σε μια προσέγγιση εκπαίδευσης-πρώτα, όπου έλαβαν εκπαίδευση για 2 μήνες ακολουθούμενη από συνταγογραφήσεις φαρμάκων για 4 μήνες. Μια διεπιστημονική ομάδα, καθοδηγούμενη από τυποποιημένο αλγόριθμο θεραπείας, διευκόλυνε το πρόγραμμα.
Μετά από 6 μήνες, το ποσοστό ασθενών στους οποίους συνταγογραφήθηκαν αναστολείς SGLT2 ή GLP-1RA ήταν σημαντικά υψηλότερο στην ομάδα ταυτόχρονης προσέγγισης σε σύγκριση με την ομάδα εκπαίδευσης-πρώτα.
Επιπλέον, μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών στην ομάδα ταυτόχρονης προσέγγισης ανέφερε ότι λάμβανε αυτά τα φάρμακα. Οι ασθενείς στην ομάδα ταυτόχρονης προσέγγισης έλαβαν την πρώτη τους συνταγή και ξεκίνησαν να λαμβάνουν το φάρμακο νωρίτερα από εκείνους στην ομάδα εκπαίδευσης-πρώτα.
Δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στα επίπεδα HbA1c ή στη μεταβολή του σωματικού βάρους μεταξύ των δύο ομάδων στους 6 μήνες.
Το απομακρυσμένο πρόγραμμα, που περιλάμβανε ταυτόχρονη εκπαίδευση ασθενών και διαχείριση φαρμάκων, αύξησε αποτελεσματικά τη συνταγογράφηση και την υιοθέτηση αναστολέων SGLT2 και GLP-1RA μεταξύ ασθενών με T2D με αυξημένο καρδιαγγειακό ή/και νεφρικό κίνδυνο. Αυτή η προσέγγιση δείχνει υποσχόμενη στη βελτίωση της συμμόρφωσης σε τεκμηριωμένες θεραπείες σε αυτόν τον πληθυσμό.
