Η δοκιμή TRAVERSE κατέδειξε ότι η θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης σε άνδρες μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας με υπογοναδισμό και καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου δεν αύξησε την επίπτωση σοβαρών ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβάντων. Αυτή η μεγάλη δοκιμή ασφάλειας έλυσε δεκαετίες αβεβαιότητας σχετικά με τους καρδιαγγειακούς κινδύνους της θεραπείας με τεστοστερόνη.
Η καρδιαγγειακή ασφάλεια της θεραπείας υποκατάστασης τεστοστερόνης σε άνδρες μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας με υπογοναδισμό δεν έχει προσδιοριστεί.
Σε μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή μη κατωτερότητας, εντάξαμε 5246 άνδρες ηλικίας 45 έως 80 ετών με προϋπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο ή υψηλό κίνδυνο για αυτή και που ανέφεραν συμπτώματα υπογοναδισμού και είχαν δύο επίπεδα τεστοστερόνης νηστείας κάτω από 300 ng ανά δεκατόλιτρο. Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία να λάβουν καθημερινά διαδερμική γέλη τεστοστερόνης 1,62% (δόση προσαρμοσμένη ώστε να διατηρούνται τα επίπεδα τεστοστερόνης μεταξύ 350 και 750 ng ανά δεκατόλιτρο) ή γέλη εικονικού φαρμάκου. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο καρδιαγγειακής ασφάλειας ήταν η πρώτη εμφάνιση οποιουδήποτε συστατικού ενός σύνθετου θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή μη θανατηφόρου ΑΕΕ, αξιολογούμενη σε ανάλυση χρόνου έως το συμβάν. Ένα δευτερεύον καρδιαγγειακό καταληκτικό σημείο ήταν η πρώτη εμφάνιση οποιουδήποτε συστατικού του σύνθετου θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, μη θανατηφόρου ΑΕΕ, ή στεφανιαίας επαναγγείωσης, αξιολογούμενη σε ανάλυση χρόνου έως το συμβάν. Η μη κατωτερότητα απαιτούσε άνω όριο μικρότερο από 1,5 για το διάστημα εμπιστοσύνης 95% του λόγου κινδύνου μεταξύ ασθενών που έλαβαν τουλάχιστον μία δόση τεστοστερόνης ή εικονικού φαρμάκου.
Η μέση (±SD) διάρκεια θεραπείας ήταν 21,7±14,1 μήνες, και η μέση παρακολούθηση ήταν 33,0±12,1 μήνες. Ένα συμβάν πρωτεύοντος καρδιαγγειακού καταληκτικού σημείου συνέβη σε 182 ασθενείς (7,0%) στην ομάδα τεστοστερόνης και σε 190 ασθενείς (7,3%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου, 0,96· διάστημα εμπιστοσύνης 95%, 0,78 έως 1,17· p<0,001 για μη κατωτερότητα). Παρόμοια ευρήματα παρατηρήθηκαν σε αναλύσεις ευαισθησίας στις οποίες τα δεδομένα για συμβάντα λογοκρίθηκαν σε διάφορους χρόνους μετά τη διακοπή τεστοστερόνης ή εικονικού φαρμάκου. Η επίπτωση δευτερευόντων καταληκτικών σημείων ή καθενός από τα συμβάντα του σύνθετου πρωτεύοντος καρδιαγγειακού καταληκτικού σημείου φάνηκε παρόμοια στις δύο ομάδες. Υψηλότερη επίπτωση κολπικής μαρμαρυγής, οξείας νεφρικής βλάβης, και πνευμονικής εμβολής παρατηρήθηκε στην ομάδα τεστοστερόνης.
Σε άνδρες με υπογοναδισμό και προϋπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο ή υψηλό κίνδυνο για αυτή, η θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης δεν ήταν κατώτερη από το εικονικό φάρμακο όσον αφορά την επίπτωση σοβαρών ανεπιθύμητων καρδιακών συμβάντων. (Χρηματοδοτήθηκε από την AbbVie και άλλους· αριθμός ClinicalTrials.gov της TRAVERSE, NCT03518034.)
