Αυτή η δοκιμή που δημοσιεύθηκε στο NEJM κατέδειξε ότι η πλοζασιράνη, ένα siRNA που στοχεύει την APOC3, μείωσε δραματικά τα τριγλυκερίδια και απέτρεψε τα επεισόδια παγκρεατίτιδας σε ασθενείς με επίμονη χυλομικροναιμία τόσο γενετικής όσο και πολυπαραγοντικής αιτιολογίας. Η ένεση που χορηγείται δύο φορές ετησίως προσφέρει μια οριστική λύση για αυτή την απειλητική για τη ζωή λιπιδαιμική διαταραχή.
Η επίμονη χυλομικροναιμία είναι μια γενετική υπολειπόμενη διαταραχή που προκαλείται κλασικά από το οικογενές σύνδρομο χυλομικροναιμίας (FCS), αλλά έχει επίσης πολυπαραγοντικές αιτίες. Η διαταραχή σχετίζεται με τον κίνδυνο υποτροπιάζουσας οξείας παγκρεατίτιδας. Η πλοζασιράνη είναι ένα μικρό παρεμβαλλόμενο RNA που μειώνει την ηπατική παραγωγή απολιποπρωτεΐνης C-III και των κυκλοφορούντων τριγλυκεριδίων.
Σε μια δοκιμή φάσης 3, κατανείμαμε τυχαία 75 ασθενείς με επίμονη χυλομικροναιμία (με ή χωρίς γενετική διάγνωση) να λάβουν υποδόρια πλοζασιράνη (25 mg ή 50 mg) ή εικονικό φάρμακο κάθε 3 μήνες για 12 μήνες. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η διάμεση ποσοστιαία μεταβολή από την έναρξη στο επίπεδο τριγλυκεριδίων νηστείας στους 10 μήνες. Τα βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η ποσοστιαία μεταβολή στο επίπεδο τριγλυκεριδίων νηστείας από την έναρξη έως τον μέσο όρο των τιμών στους 10 και 12 μήνες, οι μεταβολές στο επίπεδο απολιποπρωτεΐνης C-III νηστείας από την έναρξη έως τους 10 και 12 μήνες, και η επίπτωση οξείας παγκρεατίτιδας.
Στην έναρξη, το διάμεσο επίπεδο τριγλυκεριδίων ήταν 2044 mg ανά δεκατόλιτρο. Στους 10 μήνες, η διάμεση μεταβολή από την έναρξη στο επίπεδο τριγλυκεριδίων νηστείας (το πρωτεύον καταληκτικό σημείο) ήταν -80% στην ομάδα πλοζασιράνης 25 mg, -78% στην ομάδα πλοζασιράνης 50 mg, και -17% στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (p<0,001). Τα βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία έδειξαν καλύτερα αποτελέσματα στις ομάδες πλοζασιράνης απ' ό,τι στην ομάδα εικονικού φαρμάκου, συμπεριλαμβανομένης της επίπτωσης οξείας παγκρεατίτιδας (λόγος odds, 0,17· διάστημα εμπιστοσύνης 95%, 0,03 έως 0,94· p=0,03). Ο κίνδυνος ανεπιθύμητων συμβάντων ήταν παρόμοιος στις ομάδες· τα συχνότερα ανεπιθύμητα συμβάντα ήταν κοιλιακό άλγος, ρινοφαρυγγίτιδα, κεφαλαλγία, και ναυτία. Σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα ήταν λιγότερο συχνά με πλοζασιράνη απ' ό,τι με εικονικό φάρμακο. Υπεργλυκαιμία με πλοζασιράνη εμφανίστηκε σε ορισμένους ασθενείς με προδιαβήτη ή διαβήτη στην έναρξη.
Οι ασθενείς με επίμονη χυλομικροναιμία που έλαβαν πλοζασιράνη είχαν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα τριγλυκεριδίων και χαμηλότερη επίπτωση παγκρεατίτιδας σε σύγκριση με όσους έλαβαν εικονικό φάρμακο. (Χρηματοδοτήθηκε από την Arrowhead Pharmaceuticals· αριθμός PALISADE ClinicalTrials.gov, NCT05089084.)
