Η δοκιμή BedMed επιβεβαίωσε οριστικά ότι ο χρονισμός της αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής (πρωί έναντι βράδυ) δεν έχει καμία επίδραση στα καρδιαγγειακά αποτελέσματα ή τον θάνατο. Μαζί με τη δοκιμή TIME, αυτό εξαλείφει τη χρονοθεραπεία ως ουσιαστικό παράγοντα στη διαχείριση της υπέρτασης.
Προσδιορισμός της επίδρασης της χορήγησης αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής πριν από τον ύπνο έναντι το πρωί στα σοβαρά καρδιαγγειακά συμβάματα και τον θάνατο. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ: Πολυκεντρική, ανοιχτής επισήμανσης, ρεαλιστική τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή με τυφλή αξιολόγηση καταληκτικού σημείου και στρατολόγηση μέσω 436 κλινικών ιατρών πρωτοβάθμιας φροντίδας σε 5 καναδικές επαρχίες που προσκάλεσαν τους ενήλικες ασθενείς τους που ζούσαν στην κοινότητα με υπέρταση και λάμβαναν τουλάχιστον 1 αντιυπερτασικό φάρμακο άπαξ ημερησίως. Οι συμμετέχοντες στρατολογήθηκαν από τις 31 Μαρτίου 2017 έως τις 26 Μαΐου 2022, με τελική παρακολούθηση στις 22 Δεκεμβρίου 2023.
Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν τυχαία σε αναλογία 1:1 να λαμβάνουν όλα τα άπαξ ημερησίως αντιυπερτασικά φάρμακα είτε πριν από τον ύπνο (ομάδα παρέμβασης· n = 1677) είτε το πρωί (ομάδα ελέγχου· n = 1680). ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ: Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν ο χρόνος έως την πρώτη εμφάνιση θανάτου από κάθε αιτία ή νοσηλείας/επίσκεψης στο τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου, οξέος στεφανιαίου συνδρόμου, ή καρδιακής ανεπάρκειας. Αξιολογήθηκαν επίσης οι απρογραμμάτιστες νοσηλείες/επισκέψεις στο ΤΕΠ από κάθε αιτία, καθώς και αποτελέσματα ασφάλειας σχετικά με την όραση, τη γνωστική λειτουργία, και τις πτώσεις ή/και κατάγματα.
Συνολικά 3357 ενήλικες (56,4% γυναίκες· διάμεση ηλικία, 67 έτη· το 53,7% λάμβανε μονοθεραπεία) τυχαιοποιήθηκαν και παρακολουθήθηκαν για διάμεσο 4,6 ετών σε κάθε ομάδα θεραπείας. Το συμβάν σύνθετου πρωτεύοντος αποτελέσματος εμφανίστηκε με ποσοστό 2,3 ανά 100 ασθενή-έτη στην ομάδα βραδινής χορήγησης και 2,4 ανά 100 ασθενή-έτη στην ομάδα πρωινής χορήγησης (προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου, 0,96· ΔΕ 95%, 0,77-1,19· p=0,70). Οι επιμέρους συνιστώσες του πρωτεύοντος αποτελέσματος, οι νοσηλείες/επισκέψεις στο ΤΕΠ από κάθε αιτία, και τα αποτελέσματα ασφάλειας δεν διέφεραν μεταξύ των ομάδων. Ειδικότερα, δεν υπήρξε διαφορά στις πτώσεις ή τα κατάγματα, στις νέες διαγνώσεις γλαυκώματος, ή στη γνωστική έκπτωση στους 18 μήνες.
Μεταξύ ενηλίκων με υπέρταση στην πρωτοβάθμια φροντίδα, η βραδινή χορήγηση αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής ήταν ασφαλής, αλλά δεν μείωσε τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ο χρόνος χορήγησης της αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής δεν επηρέασε τους κινδύνους και τα οφέλη της αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής και αντίθετα θα πρέπει να καθοδηγείται από τις προτιμήσεις του ασθενή.
