Η μελέτη PATHFINDER δοκίμασε μια συνδυασμένη παρέμβαση ενδονοσοκομειακής εκπαίδευσης, ενός σχεδίου εξιτηρίου με παραπομπή σε καρδιακή αποκατάσταση και υποστήριξη πρωτοβάθμιας φροντίδας για την καρδιακή ανεπάρκεια, αξιολογώντας στρατηγικές εφαρμογής για την τήρηση των κατευθυντήριων οδηγιών.
Ασθενείς που νοσηλεύτηκαν με HF τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 σε ομάδα παρέμβασης ή ελέγχου. Η ομάδα παρέμβασης έλαβε ενδονοσοκομειακή εκπαίδευση βάσει κατευθυντήριων οδηγιών, σχέδιο μετά το εξιτήριο που περιελάμβανε παραπομπή σε καρδιακή αποκατάσταση (CR) και προγραμματισμένες επισκέψεις παρακολούθησης με τον γενικό ιατρό στις 1 και 4 εβδομάδες, και στους 3 μήνες, υποστηριζόμενο από σχέδιο τιτλοδότησης φαρμακευτικής αγωγής εγκεκριμένο από καρδιολόγο. Η ομάδα ελέγχου έλαβε τη συνήθη φροντίδα. Το πρωτεύον αποτέλεσμα, που μετρήθηκε στους 6 μήνες, ήταν η τήρηση πέντε συνιστώμενων θεραπειών: i) ACEI/ARB/ARNI ≥50% της στοχευόμενης δόσης, ii) β-αναστολέας ≥50% της στοχευόμενης δόσης, iii) MRA σε οποιαδήποτε δόση, iv) αντιπηκτική αγωγή για κολπική μαρμαρυγή, και v) παραπομπή σε CR. Η τήρηση συγκρίθηκε με χρήση δοκιμασιών χ-τετράγωνο και λογιστικής παλινδρόμησης.
Από τους 225 συμμετέχοντες (25% γυναίκες), μεγαλύτερο ποσοστό στην ομάδα παρέμβασης πέτυχε το πρωτεύον αποτέλεσμα (61,8% έναντι 28,7%· p < 0,01). Ο μη προσαρμοσμένος λόγος πιθανοτήτων έδειξε ότι η ομάδα παρέμβασης είχε 6,27 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να επιτύχει το αποτέλεσμα σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (ΔΕ 95%, 3,35-11,76, p < 0,01). Αυτή η διαφορά οφειλόταν σε υψηλότερα ποσοστά συνταγογράφησης ACEI/ARB/ARNI και β-αναστολέα, καθώς και σε υψηλότερα ποσοστά παραπομπής σε CR.
Η νοσοκομειακή υποστήριξη για τη διαχείριση της HF στην πρωτοβάθμια φροντίδα βελτίωσε την τήρηση των φαρμακολογικών και μη φαρμακολογικών στοιχείων της φροντίδας που συνιστάται από τις κατευθυντήριες οδηγίες. Η ευρύτερη εφαρμογή τέτοιων διαδικασιών μεταβατικής φροντίδας έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει τα κλινικά αποτελέσματα για ασθενείς με HF.
