Η παρούσα μεταφραστική μελέτη έδειξε ότι το σεμαγλουτίδη κινητοποιεί αντιφλεγμονώδεις και προαναγεννητικές προγονικές κυτταρικές σειρές από τον μυελό των οστών, παρέχοντας μια νέα μηχανιστική εξήγηση για το καρδιαγγειακό όφελος των αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1.
Η μελέτη SEMA-VR CardioLink-15 ήταν μια τυχαία κλινική μελέτη μεταφραστικής έρευνας που συγκρίνει τη συνήθη φροντίδα με τη σεμαγλουτίδη για 6 μήνες σε 46 συμμετέχοντες με διαβήτη τύπου 2 και/ή παχυσαρκία, οι οποίοι παρουσίαζαν αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο (ASCVD) ή παράγοντες κινδύνου για ASCVD. Τα αγγειακά αναγεννητικά κύτταρα μετρήθηκαν χρησιμοποιώντας πολυπαραμετρική ροή κυτταρομετρίας για την υψηλή δραστηριότητα αλδεΰδης αφυδρογονάσης (ALDHhi) και την έκφραση επιφανειακών δεικτών κυτταρικών γραμμών. Ο πρωτεύων τελικός στόχος ήταν η μεταβολή του περιεχομένου των VR κυττάρων σε 6 μήνες.
Σε σύγκριση με τη συνήθη φροντίδα (n = 24), η σεμαγλουτίδη (n = 22) οδήγησε σε μεγαλύτερη αύξηση του αριθμού των VR κυττάρων [δραστηριότητα αλδεΰδης αφυδρογονάσης 1A1 υψηλή και χαμηλή πλευρική σκέδαση (ALDHhiSSClow): +0,8% έναντι +34,8%; P = ,036], παν-αιματοποιητικών μυελοειδών προγονικών κυττάρων (ALDHhiSSClowCD45+: +2,8% έναντι +40,1%; P = ,017) και ενδοθηλιακών προγονικών κυττάρων (ALDHhiSSClowCD34+ CD133+ CD45-: -2,3% έναντι +66,2%; P = ,037) σε σχέση με την αρχική τιμή. Η σεμαγλουτίδη μείωσε επίσης τους προγονικούς κοκκιοκύτταρα (ALDHhiSSChi: +0,3% έναντι -50,8%; P = ,002), ιδιαίτερα εκείνα που εκφράζουν τον δείκτη ενεργοποίησης των ουδετεροφίλων CD66b και τον υποδοχέα χημειοκινών CXCR2. Η σεμαγλουτίδη μείωσε την έκφραση πρωτεϊνών ορού που ήταν υπερπροσωπευτικές σε οδούς σηματοδότησης που σχετίζονται με τον προ-φλεγμονώδη θνητογόνο παράγοντα νεκρωμάτων όγκων (TNF) και τις ιντερλευκίνες.
Σε άτομα με διαβήτη τύπου 2 ή παχυσαρκία συν παράγοντες κινδύνου για ASCVD, η σεμαγλουτίδη αύξησε το κυκλοφορούν περιεχόμενο VR κυττάρων, μειώνοντας τα προ-φλεγμονώδη προγονικά κοκκιοκύτταρα και την παραγωγή κυτοκινών. Συνολικά, τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι η σεμαγλουτίδη μπορεί να βελτιώσει τις ενδογενείς διαδικασίες επισκευής των αιμοφόρων αγγείων που μεσολαβούνται από προγονικά κύτταρα.
