Αυτή η μετα-ανάλυση ατομικών δεδομένων συμμετεχόντων έδειξε ότι οι συστηματικοί φλεγμονώδεις δείκτες (IL-6 και hsCRP) προβλέπουν υποτροπιάζοντα αγγειακά επεισόδια μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο σχετιζόμενο με κολπική μαρμαρυγή, ανεξάρτητα από το καθεστώς κολπικής μαρμαρυγής. Τα ευρήματα υποστηρίζουν την ένταξη ασθενών με κολπική μαρμαρυγή σε μελλοντικές δοκιμές αντιφλεγμονώδους θεραπείας για τη δευτερογενή πρόληψη αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου.
Ο υπολειπόμενος κίνδυνος υποτροπής μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο σχετιζόμενο με κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) παραμένει υψηλός παρά την αντιπηκτική αγωγή, καθιστώντας απαραίτητες τις νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Η σημασία της φλεγμονής στην ΚΜ αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο. Ωστόσο, ασθενείς με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο σχετιζόμενο με ΚΜ εξαιρέθηκαν από τις πρόσφατες κλινικές μελέτες για αντιφλεγμονώδεις θεραπείες. Δεν είναι σαφές εάν οι συσχετίσεις μεταξύ IL-6/υψίστης ευαισθησίας C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (hsCRP) και της μεταεγκεφαλικής υποτροπής τροποποιούνται από το καθεστώς ΚΜ. Σε αυτή τη μελέτη, στόχος μας ήταν να αναλύσουμε τη συσχέτιση μεταξύ IL-6/hsCRP και υποτροπής, ανάλογα με το ιστορικό ΚΜ.
Εκμεταλλευτήκαμε ατομικά δεδομένα συμμετεχόντων από μελέτες που εντοπίστηκαν μέσω συστηματικής ανασκόπησης. Αναλύσαμε τις συσχετίσεις μεταξύ IL-6/hsCRP και υποτροπιάζοντος αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου/κυρίων καρδιαγγειακών συμβαμάτων (MACEs) (ορισμένα ως θανατηφόρο ή μη θανατηφόρο υποτροπιάζον αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή κύρια στεφανιαία συμβάματα) χρησιμοποιώντας πολυμεταβλητές αναλύσεις Cox (συγκριτική λογιστική παλινδρόμηση για μία μελέτη), προσαρμοσμένες για ηλικία, φύλο, δείγμα γεγονός, παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου και χρήση φαρμάκων, με στρωματοποίηση ανάλογα με το καθεστώς ΚΜ.
Συμπεριλήφθηκαν δεδομένα από 11 προοπτικές μελέτες με 10.080 ασθενείς (2.134 με ΚΜ, μέση ηλικία 70 ετών, 59,3% άνδρες). Κατά τη διάρκεια 21.080 ετών-ανθρώπων παρακολούθησης, 1.677 ασθενείς εμφάνισαν MACEs και 1.342 υποτροπιάζον αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Οι φλεγμονώδεις δείκτες ήταν υψηλότεροι σε ασθενείς με ΚΜ, ανεξαρτήτως σοβαρότητας του εγκεφαλικού επεισοδίου και χρόνου μέτρησης, με τις αυξημένες τιμές να παραμένουν υψηλές πολύ πέρα από την οξεία φάση. Η hsCRP συσχετίστηκε με υποτροπιάζοντα MACEs σε ασθενείς με ΚΜ (προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου [aRR] 1,14, 95% CI 1,04-1,25, ανά αύξηση μονάδας loge) και σε ασθενείς χωρίς ΚΜ (aRR 1,08, 1,03-1,13) (Pαλληλεπίδρασης 0,30). Υπήρχαν παρόμοιες συσχετίσεις στην ανάλυση ανά τεταρτημόριο σε ασθενείς με ΚΜ (aRR 1,51, 1,04-2,18) και χωρίς ΚΜ (aRR 1,32, 1,10-1,59) (Τ4 έναντι Τ1). Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση μεταξύ hsCRP και υποτροπιάζοντος αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου σε καμία από τις δύο ομάδες. Για την IL-6, δεν υπήρχε ένδειξη αλληλεπίδρασης ανάλογα με το καθεστώς ΚΜ για τα MACEs (Pαλληλεπίδρασης 0,57) ή για το υποτροπιάζον αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (Pαλληλεπίδρασης 0,82). Το aRR ανά μονάδα loge για τα MACEs ήταν 1,17 (1,07-1,27) σε ασθενείς χωρίς ΚΜ και 1,10 (0,91-1,34) σε εκείνους με ΚΜ. Το αντίστοιχο aRR για το υποτροπιάζον αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ήταν 1,15 (1,05-1,25) και 1,12 (0,91-1,37) σε ασθενείς χωρίς και με ΚΜ, αντίστοιχα.
Τα δεδομένα αυτά τονίζουν τη σημασία των φλεγμονωδών μηχανισμών στην αγγειακή υποτροπή, ανεξαρτήτως ΚΜ, παρέχουν τη βάση για τη συμπερίληψη ασθενών με ΚΜ σε μελέτες για αντιφλεγμονώδη θεραπεία και υποστηρίζουν μια προσέγγιση επιλογής σε μελλοντικές μελέτες που βασίζεται σε αυξημένα επίπεδα φλεγμονωδών δεικτών, και όχι μόνο στην αιτιολογία του εγκεφαλικού επεισοδίου.
