Σε μια ανάλυση υποομάδας της μελέτης VESALIUS-CV, 3.655 ασθενείς με διαβήτη αλλά χωρίς γνωστή σημαντική αθηροσκλήρωση παρακολουθήθηκαν για διάμεσο διάστημα 4,8 ετών. Η evolocumab μείωσε τα 3-P MACE κατά 31% (HR 0,69· P=0,009) και τα 4-P MACE κατά 31% (HR 0,69· P=0,001). Το φαινόμενο εμφανίστηκε μετά από 1 έτος και αυξήθηκε σε μείωση περίπου 40% στη συνέχεια. Ο θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια μειώθηκε κατά 32% και η θνησιμότητα από όλες τις αιτίες κατά 24%. Αυτό υποστηρίζει τη χρήση αναστολέων PCSK9 για την πρωτογενή πρόληψη σε ασθενείς με διαβήτη υψηλού κινδύνου.
Η εντατική μείωση της LDL-c με αναστολείς PCSK9 έχει μέχρι σήμερα περιοριστεί κυρίως σε ασθενείς με σημαντική αθηρωμάτωση. Εξετάσαμε αν η εβολοκουμάμπη μπορεί να προλάβει ένα πρώτο σημαντικό καρδιαγγειακό συμβάν (MACE) σε ασθενείς χωρίς σημαντική αθηρωμάτωση.
Η μελέτη VESALIUS-CV ήταν μια τυχαία, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή της εβολοκουμάμπης σε 12.257 ασθενείς με αθηρωμάτωση ή διαβήτη που πληρούσαν τα κριτήρια, χωρίς προηγούμενο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και με LDL-c >=90 mg/dL. Σε αυτή την υποομάδα ανάλυσης, εξετάσαμε τα αποτελέσματα σε ασθενείς χωρίς γνωστή σημαντική αθηρωμάτωση (π.χ. οποιαδήποτε αρτηριακή στένωση >=50% ή CAC >=100). Οι δύο πρωτεύοντες τελικοί στόχοι ήταν σύνθετοι δείκτες θανάτου από στεφανιαία νόσο, εμφράγματος του μυοκαρδίου ή ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου (3-π MACE) και 3-π MACE συν αγγειακής επανεγγείωσης που οφειλόταν σε ισχαιμία (4-π MACE).
Η παρούσα ομάδα περιελάμβανε 3.655 ασθενείς (διάμεση ηλικία 65 έτη, 57% γυναίκες) οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για διάμεσο διάστημα 4,8 ετών. Μεταξύ εκείνων που συμμετείχαν στη μελέτη λιπιδίων, η LDL-c στις 48 εβδομάδες ήταν 52 έναντι 111 mg/dL στις ομάδες εβολοκουμάμπης και εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα (p<0,0001). Η εβολοκουμάμπη μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο 3-π MACE και 4-π MACE κατά 31% για καθένα (HR 0,69 [0,52-0,91], p=0,009· HR 0,69 [0,55-0,86], p=0,001). Η επίδραση έγινε εμφανής μετά από 1 έτος, με μειώσεις 41% και 39% στον κίνδυνο 3-π MACE και 4-π MACE, αντίστοιχα, από τότε και έπειτα. Ο λόγος κινδύνου (HR) για καρδιαγγειακό θάνατο ήταν 0,68 (0,46-0,99) και για θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία ήταν 0,76 (0,61-0,95).
Σε ασθενείς χωρίς σημαντική αθηρωμάτωση, η εβολοκουμάμπη μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο ενός πρώτου σημαντικού καρδιαγγειακού συμβάντος.
