Μια ανασκόπηση των προτύπων θεραπείας ERA-EDTA για τον αποκλεισμό του συστήματος RAAS σε όλη τη διάρκεια της ζωής του νεφρού. Οι αναστολείς της ACE, οι ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης (ARB), οι άμεσοι αναστολείς της ρενίνης και οι ανταγωνιστές των υποδοχέων των μινεραλοκορτικοειδών παραμένουν θεμέλιο λίθο στη χρόνια νεφρική νόσο με πρωτεϊνουρία και ακόμη και σε προχωρημένα στάδια, ενώ το όφελος στη μη πρωτεϊνουρική νόσο είναι περιορισμένο. Τα μη στεροειδή ανταγωνιστικά των υποδοχέων των μινεραλοκορτικοειδών, όπως η φινερενόνη, προσφέρουν νεφρική και καρδιαγγειακή προστασία στον διαβήτη και τη χρόνια νεφρική νόσο. Σε πληθυσμούς αιμοκάθαρσης, ο αποκλεισμός του συστήματος RAAS μπορεί να διατηρήσει την υπολειπόμενη νεφρική λειτουργία· στη νεφρική μεταμόσχευση, η έγκαιρη έναρξη μπορεί να βελτιώσει την επιβίωση του μοσχεύματος και του ασθενούς. Οι αναστολείς SGLT2 και οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 συμπληρώνουν παρά αντικαθιστούν τον αποκλεισμό του συστήματος RAAS.
Το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (RAAS) διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη ρύθμιση της νεφρικής αιμοδυναμικής, της ισορροπίας νατρίου και υγρών, καθώς και της καρδιαγγειακής ομοιόστασης. Η χρόνια ενεργοποίηση του RAAS συμβάλλει στην υπέρταση, την πρωτεϊνουρία, τη φλεγμονή, την υπερφόρτωση υγρών και την ινώση, καθιστώντας τη blockade του RAAS (RAASb) θεμελιώδη θεραπεία σε όλη τη διάρκεια της νεφρικής ζωής. Τα τελευταία δεκαετίες, οι αναστολείς της μετατρεπτικής ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ACEi), οι ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης (ARBs), οι άμεσοι αναστολείς της ρενίνης και οι ανταγωνιστές των μεταλλοκορτικοειδών υποδοχέων (MRAs) έχουν επιδείξει σημαντικά οφέλη στην επιβράδυνση της εξέλιξης της χρόνιας νεφρικής νόσου (χρόνια νεφρική νόσος), στη μείωση της πρωτεϊνουρίας και στη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της RAASb ποικίλλουν ανάλογα με τη νεφρική ζωή. Τα δεδομένα υποστηρίζουν τη χρήση της σε πρωτεϊνουρική χρόνια νεφρική νόσο και ακόμη και σε προχωρημένα στάδια, ενώ το όφελος στη μη πρωτεϊνουρική νόσο παραμένει περιορισμένο. Νέοι μη στεροειδείς ανταγωνιστές μεταλλοκορτικοειδών υποδοχέων, όπως η φινερενόνη, ενισχύουν περαιτέρω την νεφρική και καρδιαγγειακή προστασία, ιδιαίτερα σε άτομα με διαβήτη και χρόνια νεφρική νόσο. Σε πληθυσμούς αιμοκάθαρσης, η RAASb μπορεί να διατηρήσει τη υπολειπόμενη νεφρική λειτουργία και να βελτιώσει τη δομή/λειτουργία της καρδιάς, αν και το όφελος των στεροειδών MRAs παραμένει αβέβαιο. Στη νεφρική μεταμόσχευση, η RAASb φαίνεται ασφαλής και μπορεί να βελτιώσει τη μακροπρόθεσμη επιβίωση του μοσχεύματος και των ασθενών, ιδιαίτερα όταν ξεκινά νωρίς. Η εμφάνιση των αναστολέων SGLT2 και των αγωνιστών των υποδοχέων GLP-1 έχει αναδιαμορφώσει τις θεραπευτικές στρατηγικές, με συσσώρευση δεδομένων που υποστηρίζουν συμπληρωματικούς και όχι ανταγωνιστικούς ρόλους σε σχέση με τη RAASb. Η παρούσα ανασκόπηση συνθέτει τα τρέχοντα δεδομένα για τη ρύθμιση του RAAS σε όλη τη νεφρική ζωή, από την πρωτογενή πρόληψη έως τη προχωρημένη χρόνια νεφρική νόσο, την αιμοκάθαρση και τη μεταμόσχευση, τονίζοντας τόσο τα εδραιωμένα οφέλη όσο και τους τομείς της τρέχουσας κλινικής αβεβαιότητας.
