Συνεννόηση ADA/EASD 2026 για τον διαβήτη τύπου 2
Αναστολείς SGLT2 και/ή θεραπεία βασισμένη σε GLP-1 πιθανώς από τη διάγνωση, η μετφορμίνη δεν είναι πλέον το υποχρεωτικό πρώτο βήμα, η διαχείριση του βάρους είναι εξίσου σημαντική με τον έλεγχο της γλυκόζης, η φινερενόνη ως το τρίτο επίπεδο θεραπείας στη νεφρική νόσο με αλβουμινουρία
Το τελικό κοινό έκθεση συναίνεσης ADA/EASD για τη διαχείριση του διαβήτη τύπου 2, 2026, παρουσιάστηκε στο EASD 2026 στο Μιλάνο από τις Melanie Davies και John Buse και δημοσιεύτηκε ανοιχτά στη Diabetologia και τη Diabetes Care. Το εστιακό σημείο έχει διευρυνθεί από την υπεργλυκαιμία στη συνολική διαχείριση με στόχους βάρους, αρτηριακή πίεση, λιπιδαιμικό προφίλ και άμεση προστασία καρδιάς, νεφρών και ήπατος. Βασικές δηλώσεις: νωρίτερη χρήση αναστολέα SGLT2 και/ή θεραπείας με βάση το GLP-1 (συμπεριλαμβανομένης της τιρζεπατίδης) στις περισσότερες περιπτώσεις, ενδεχομένως από τη διάγνωση, ανεξάρτητα από τη μετφορμίνη και το HbA1c· νωρίς συνδυαστική θεραπεία σε άτομα με καρδιαγγειακή νόσο, χρόνια νεφρική νόσο ή καρδιακή ανεπάρκεια· οι στόχοι μείωσης βάρους είναι εξίσου σημαντικοί με τους γλυκαιμικούς στόχους, με προτίμηση σε φάρμακα μείωσης βάρους και εξέταση της μεταβολικής χειρουργικής· οι αναστολείς SGLT2 αποτελούν τη βάση για την προστασία από καρδιακή ανεπάρκεια και χρόνια νεφρική νόσο, προσθήκη θεραπείας με βάση το GLP-1 για MACE, νεφρική προστασία και μείωση βάρους, και προσθήκη φινερονόνης σε χρόνια νεφρική νόσο με αλβουμινουρία (UACR πάνω από 3 mg/mmol)· σεμγαλουτίδη ή τιρζεπατίδη στην καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένη καρδιακή παροχή σχετιζόμενη με παχυσαρκία· έλεγχος για MASLD και θεραπεία με βάση το GLP-1· βασική ινσουλίνη συνήθως μετά από θεραπεία με βάση το GLP-1· εξέταση CGM, ειδικά σε θεραπεία με ινσουλίνη· σταδιακή διακοπή σουλφονυλουριών σε ευπαθή άτομα· και κεφάλαιο για δίκαιη πρόσβαση. Χαμηλότερη βεβαιότητα σε άτομα μόνο με παράγοντες κινδύνου. Υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα με το τρέχον πρότυπο διαχείρισης από τον γενικό ιατρό στις Κάτω Χώρες.
