Φαρμακολογικές στρατηγικές θεραπείας για την πρόληψη της καρδιακής ανεπάρκειας στο φάσμα καρδιαγγειακής-νεφρικής-μεταβολικής νόσου
μια Δήλωση Συμφωνίας Εμπειρογνωμόνων της EJHF.
Σύμφωνα με μια ομόφωνη γνωμάτευση ειδικών που δημοσιεύτηκε στο European Journal of Heart Failure, συνιστάται η έγκαιρη και παράλληλη έναρξη τεκμηριωμένων φαρμακοθεραπειών (αναστολείς SGLT2, μη στεροειδείς ανταγωνιστές των υποδοχέων των μινεραλοκορτικοειδών, αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 και αναστολείς του συστήματος RAS) για την πρόληψη της καρδιακής ανεπάρκειας σε όλο το φάσμα καρδιαγγειακής-νεφρικής-μεταβολικής νόσου. Η δήλωση καλεί για επιταχυνόμενη εφαρμογή, δομημένη παρακολούθηση και πολυδιαγνωστικές διαδρομές φροντίδας, προκειμένου να υπερνικηθούν η κλινική αδράνεια και τα εμπόδια πρόσβασης. Για τους κλινικούς ιατρούς στην καρδιολογία, την εσωτερική ιατρική και την πρωτοβάθμια φροντίδα, αυτό αντιπροσωπεύει ένα αλλαγή παραδείγματος προς μια proaktive, διατμηματική πρόληψη, αντί για την αντιδραστική διαχείριση της ήδη εγκατεστημένης καρδιακής ανεπάρκειας.
Σύνοψη
Η καρδιακή ανεπάρκεια (ΚΑ) παραμένει ένας κύριος αιτία νοσηρότητας, θνητότητας και αυξημένου κόστους υγειονομικής περίθαλψης παγκοσμίως, και αναγνωρίζεται ως αποτέλεσμα της προοδευτικής καρδιαγγειακής-νεφρικής-μεταβολικής (CKM) συνδρόμου. Η παχυσαρκία, ο διαβήτης τύπου 2, η χρόνια νεφρική νόσος, η υπέρταση και η αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσος συχνά συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν μέσω κοινών παθοφυσιολογικών μηχανισμών που προάγουν την έναρξη της ΚΑ, ιδιαίτερα με διατηρημένο κλάσμα εκτόξευσης (ΚΑ με διατηρημένο ΚΕ). Η παρούσα Δήλωση Συμφωνίας Εμπειρογνωμόνων του European Journal of Heart Failure (EJHF) συνθέτει τις σύγχρονες αποδείξεις που υποστηρίζουν τις φαρμακολογικές στρατηγικές για την πρόληψη της ΚΑ σε όλο το φάσμα της CKM. Θεραπείες βάσης, συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης, των αναστολέων του μεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2, των μη στεροειδών ανταγωνιστών των μεταλλοκορτικοειδών υποδοχέων και των παραγόντων με βάση τα ινκρετίνες, επιδεικνύουν συμπληρωματικά οφέλη στη μείωση των επεισοδίων ΚΑ, της καρδιαγγειακής θνητότητας και της εξέλιξης της χρόνιας νεφρικής νόσου (ΧΝΝ) σε πληθυσμούς υψηλού κινδύνου. Η έγκαιρη, παράλληλη έναρξη αυτών των θεραπειών μπορεί να τροποποιήσει την πορεία της νόσου και να μειώσει την εξέλιξη από στάδια με κίνδυνο και προ-ΚΑ σε κλινικά εκδηλωμένη ΚΑ. Το παρόν έγγραφο τονίζει περαιτέρω την ανάγκη για μια στρατηγική εφαρμογής από την αρχή, επιταχυνόμενη, που υποστηρίζεται από δομημένη παρακολούθηση, πολυδιακριπτικές διαδρομές φροντίδας CKM και pro-ενεργή διαχείριση των εργαστηριακών ανωμαλιών. Η υπερνίκηση εμποδίων, όπως η κλινική αδράνεια, οι λανθασμένες αντιλήψεις για την ασφάλεια, η πολυφαρμακία, οι περιορισμοί κόστους και οι ανισότητες στην πρόσβαση, είναι απαραίτητες για τη μετατροπή των αποδείξεων σε επιπτώσεις σε επίπεδο πληθυσμού. Η αρμονισμός των πλαισίων πρόληψης μεταξύ των καρδιολογικών, νεφρολογικών, ενδοκρινολογικών και πρωτοβάθμιας φροντίδας κοινωνιών είναι επείγον. Η ολοκληρωμένη, διακριπτική εφαρμογή της διαχείρισης CKM με βάση τις αποδείξεις προσφέρει μια ρεαλιστική ευκαιρία για τη μείωση της επίπτωσης της ΚΑ και την mitigating του αυξανόμενου παγκόσμιου βάρους της.
