Porównanie terapii dwulekowych w obniżaniu ciśnienia tętniczego u czarnoskórych Afrykanów.
To badanie opublikowane w NEJM porównało dwa skojarzenia dwóch leków hipotensyjnych (amlodypina z hydrochlorotiazydem vs peryndopryl z hydrochlorotiazydem) u czarnoskórych afrykańskich pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, dostarczając dowodów, które mogą kierować wyborem początkowego leczenia skojarzonego w tej niedostatecznie reprezentowanej populacji o dużej częstości występowania nadciśnienia tętniczego.
Wstęp
Częstość występowania nadciśnienia tętniczego wśród czarnoskórych afrykańskich pacjentów jest duża, a pacjenci ci zwykle wymagają dwóch lub więcej leków do kontroli ciśnienia tętniczego. Nie ustalono jednak, które z obecnie dostępnych skojarzeń dwóch leków jest najskuteczniejsze w kontroli ciśnienia tętniczego u tych pacjentów.
Metody
W tym randomizowanym, jednostronnie zaślepionym badaniu z trzema grupami, przeprowadzonym w sześciu krajach Afryki Subsaharyjskiej, losowo przydzieliliśmy 728 czarnoskórych pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym (≥140/90 mm Hg, gdy pacjent nie był leczony lub przyjmował tylko jeden lek hipotensyjny) do otrzymywania przez 2 miesiące codziennego schematu: 5 mg amlodypiny z 12,5 mg hydrochlorotiazydu, 5 mg amlodypiny z 4 mg peryndoprylu lub 4 mg peryndoprylu z 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Następnie dawki podwojono (odpowiednio 10 i 25 mg, 10 i 8 mg oraz 8 i 25 mg) na kolejne 4 miesiące. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana 24-godzinnego ambulatoryjnego skurczowego ciśnienia tętniczego między wartością wyjściową a 6 miesiącem.
Wyniki
Średni wiek pacjentów wynosił 51 lat, a 63% stanowiły kobiety. Wśród 621 pacjentów, u których wykonano 24-godzinny pomiar ciśnienia tętniczego na początku badania i po 6 miesiącach, pacjenci otrzymujący amlodypinę z hydrochlorotiazydem oraz pacjenci otrzymujący amlodypinę z peryndoprylem mieli niższe 24-godzinne ambulatoryjne skurczowe ciśnienie tętnicze niż pacjenci otrzymujący peryndopryl z hydrochlorotiazydem (różnica między grupami w zmianie względem wartości wyjściowej: odpowiednio -3,14 mm Hg; 95% CI od -5,90 do -0,38; p = 0,03; oraz -3,00 mm Hg; 95% CI od -5,8 do -0,20; p = 0,04). Różnica między grupą otrzymującą amlodypinę z hydrochlorotiazydem a grupą otrzymującą amlodypinę z peryndoprylem wynosiła -0,14 mm Hg (95% CI od -2,90 do 2,61; p=0,92). Podobne zróżnicowane działanie na gabinetowe i ambulatoryjne rozkurczowe ciśnienie tętnicze, a także na odsetki kontroli ciśnienia tętniczego i odpowiedzi na leczenie, stwierdzono we wszystkich trzech grupach.
Wnioski
Wyniki te sugerują, że u czarnoskórych pacjentów w Afryce Subsaharyjskiej amlodypina w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem lub peryndoprylem była skuteczniejsza niż peryndopryl z hydrochlorotiazydem w obniżaniu ciśnienia tętniczego po 6 miesiącach. (Finansowanie: GlaxoSmithKline Africa Noncommunicable Disease Open Lab; numer CREOLE w ClinicalTrials.gov: NCT02742467.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




