PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Wpływ alirokumabu na śmiertelność po ostrych zespołach wieńcowych.

Ta analiza badania ODYSSEY OUTCOMES wykazała, że alirokumab zmniejszał śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny po ostrym zespole wieńcowym, zwłaszcza u pacjentów z wyjściowym stężeniem cholesterolu LDL ≥100 mg/dL. Było to pierwsze badanie inhibitora PCSK9, które wykazało istotne statystycznie zmniejszenie śmiertelności.

Wstęp

W poprzednich badaniach inhibitorów PCSK9 (konwertazy proproteinowej subtilizyna/keksyna typu 9) wykazano zmniejszenie częstości poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych, ale nie zgonów. Oceniliśmy wpływ alirokumabu na zgon po ostrym zespole wieńcowym (OZW) będącym zdarzeniem index.

Metody

ODYSSEY OUTCOMES (Evaluation of Cardiovascular Outcomes After an Acute Coronary Syndrome During Treatment With Alirocumab) było podwójnie zaślepionym, randomizowanym porównaniem alirokumabu lub placebo u 18 924 pacjentów, którzy przebyli OZW 1 do 12 miesięcy wcześniej i mieli zwiększone stężenie lipoprotein aterogennych mimo intensywnego leczenia statyną. Dawkę alirokumabu zaślepiono i miareczkowano w celu osiągnięcia stężenia cholesterolu LDL (LDL-C) w przedziale od 25 do 50 mg/dL. Oceniliśmy wpływ leczenia na zgon z jakiejkolwiek przyczyny i jego składowe, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych i zgon z przyczyn innych niż sercowo-naczyniowe, za pomocą testu log-rank. Łączne modele semiparametryczne testowały związki między niezakończonymi zgonem zdarzeniami sercowo-naczyniowymi a zgonem z przyczyn sercowo-naczyniowych lub innych niż sercowo-naczyniowe.

Wyniki

Mediana okresu obserwacji wynosiła 2,8 roku. Zgon wystąpił odpowiednio u 334 (3,5%) i 392 (4,1%) pacjentów w grupach alirokumabu i placebo (hazard ratio [HR] 0,85; 95% CI 0,73 do 0,98; p=0,03, nominalna wartość p). Wynikało to z nieistotnie mniejszej liczby zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych (240 [2,5%] vs 271 [2,9%]; HR 0,88; 95% CI 0,74 do 1,05; p=0,15) oraz z przyczyn innych niż sercowo-naczyniowe (94 [1,0%] vs 121 [1,3%]; HR 0,77; 95% CI 0,59 do 1,01; p=0,06) w grupie alirokumabu. W analizie zdefiniowanej a priori obejmującej 8242 pacjentów kwalifikujących się do obserwacji trwającej ≥3 lata alirokumab zmniejszył liczbę zgonów (HR 0,78; 95% CI 0,65 do 0,94; p=0,01). Pacjenci z niezakończonymi zgonem zdarzeniami sercowo-naczyniowymi byli narażeni na zwiększone ryzyko zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych i innych niż sercowo-naczyniowe ( p<0,0001 dla tych związków). Alirokumab zmniejszył całkowitą liczbę niezakończonych zgonem zdarzeń sercowo-naczyniowych ( p<0,001), a tym samym mógł zmniejszyć liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych i innych niż sercowo-naczyniowe. Analiza post hoc wykazała, że w porównaniu z pacjentami z niższym LDL-C pacjenci z wyjściowym LDL-C ≥100 mg/dL (2,59 mmol/L) mieli większe ryzyko bezwzględne zgonu i większą korzyść w zakresie śmiertelności z alirokumabu (HR 0,71; 95% CI 0,56 do 0,90; p dla interakcji=0,007). W grupie alirokumabu zgon z jakiejkolwiek przyczyny zmniejszał się wraz z osiągniętym stężeniem LDL-C po 4 miesiącach leczenia, do poziomu około 30 mg/dL (skorygowane p=0,017 dla trendu liniowego).

Wnioski

Alirokumab dodany do intensywnego leczenia statyną może zmniejszać liczbę zgonów po ostrym zespole wieńcowym, zwłaszcza jeśli leczenie jest kontynuowane przez ≥3 lata, jeśli wyjściowe stężenie LDL-C wynosi ≥100 mg/dL lub jeśli osiągnięte stężenie LDL-C jest małe.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski