Skuteczność polipigułki w profilaktyce pierwotnej i wtórnej chorób układu sercowo-naczyniowego (PolyIran)
pragmatyczne badanie z randomizacją klastrową.
Badanie PolyIran, pragmatyczne badanie z randomizacją klastrową, wykazało, że polipigułka sercowo-naczyniowa zmniejszała liczbę poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych w populacji irańskiej, gdy była stosowana zarówno w profilaktyce pierwotnej, jak i wtórnej. Wyniki potwierdziły zasadność strategii polipigułki w warunkach kraju o średnim dochodzie.
Wstęp
Leczenie skojarzone w postaci stałej dawki złożonej (strategia polipigułki) zaproponowano jako sposób zmniejszenia obciążenia chorobami układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza w krajach o niskim i średnim dochodzie (LMIC). Celem badania PolyIran była ocena skuteczności i bezpieczeństwa czteroskładnikowej polipigułki zawierającej kwas acetylosalicylowy, atorwastatynę, hydrochlorotiazyd oraz enalapryl albo walsartan w profilaktyce pierwotnej i wtórnej chorób układu sercowo-naczyniowego.
Metody
Badanie PolyIran było pragmatycznym badaniem z randomizacją klastrową, w dwóch grupach, zagnieżdżonym w Golestan Cohort Study (GCS), badaniu kohortowym obejmującym 50 045 uczestników w wieku 40-75 lat z prowincji Golestan w Iranie. Klastry (wioski) losowo przydzielono (1:1) do pakietu niefarmakologicznych interwencji profilaktycznych samodzielnie (grupa minimalnej opieki) lub łącznie z jedną tabletką polipigułki raz na dobę (grupa polipigułki). Randomizację stratyfikowano według trzech okręgów (Gonbad, Aq-Qala i Kalaleh), a jednostką randomizacji była wioska. Zastosowano zrównoważony algorytm randomizacji, uwzględniający wielkość bloków równą 20 oraz bilansowanie według wielkości klastra lub logarytmu naturalnego wielkości klastra (w zależności od skośności w obrębie warstw). Randomizację przeprowadzono w ustalonym momencie (18 stycznia 2011 r.) przez statystyków z University of Birmingham (Birmingham, Wielka Brytania), niezależnie od lokalnego zespołu badawczego. Niefarmakologiczne interwencje profilaktyczne (w tym szkolenie edukacyjne dotyczące zdrowego stylu życia, np. zdrowej diety o małej zawartości soli, cukru i tłuszczu, aktywności fizycznej, kontroli masy ciała oraz abstynencji od palenia tytoniu i opium) były realizowane przez zespół wizyt terenowych PolyIran w 3. i 6. miesiącu, a następnie co 6 miesięcy. W badaniu zastosowano dwie postaci tabletki polipigułki. Uczestnikom przepisywano najpierw polipigułkę pierwszą (hydrochlorotiazyd 12,5 mg, kwas acetylosalicylowy 81 mg, atorwastatyna 20 mg i enalapryl 5 mg). Uczestników, u których w trakcie obserwacji wystąpił kaszel, przestawiał na polipigułkę drugą przeszkolony lekarz badania; zawierała ona walsartan 40 mg zamiast enalaprylu 5 mg. Uczestników obserwowano przez 60 miesięcy. Pierwszorzędowy punkt końcowy, czyli wystąpienie poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (w tym hospitalizacji z powodu ostrego zespołu wieńcowego, śmiertelnego zawału mięśnia sercowego, nagłej śmierci, niewydolności serca, zabiegów rewaskularyzacji tętnic wieńcowych oraz udaru mózgu niezakończonego i zakończonego zgonem), był oceniany centralnie przez zespół obserwacyjny GCS, który nie znał przydziału do grup. Przeprowadzono analizy zgodnie z zamiarem leczenia, włączając do dwóch grup badania wszystkich uczestników spełniających kryteria kwalifikacji. Badanie zarejestrowano w ClinicalTrials.gov pod numerem NCT01271985.
Wyniki
W okresie od 22 lutego 2011 r. do 15 kwietnia 2013 r. do badania włączono 6838 osób: 3417 (w 116 klastrach) do grupy minimalnej opieki i 3421 (w 120 klastrach) do grupy polipigułki. Kobiety stanowiły 1761 (51,5%) z 3421 uczestników grupy polipigułki oraz 1679 (49,1%) z 3417 uczestników grupy minimalnej opieki. Mediana przestrzegania przyjmowania tabletek polipigułki wyniosła 80,5% (IQR 48,5-92,2). W trakcie obserwacji poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe wystąpiły u 301 (8,8%) z 3417 uczestników grupy minimalnej opieki w porównaniu z 202 (5,9%) z 3421 uczestników grupy polipigułki (skorygowany hazard ratio [HR] 0,66; 95% CI 0,55-0,80). Nie stwierdzono istotnej statystycznie interakcji z obecnością (HR 0,61; 95% CI 0,49-0,75) ani brakiem wcześniej istniejącej choroby układu sercowo-naczyniowego (0,80; 0,51-1,12; pinterakcji = 0,19). Po ograniczeniu analizy do uczestników grupy polipigułki z wysokim przestrzeganiem zaleceń zmniejszenie ryzyka poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych w porównaniu z grupą minimalnej opieki było jeszcze większe (skorygowany HR 0,43; 95% CI 0,33-0,55). Częstość zdarzeń niepożądanych była podobna w obu grupach badania. W ciągu 5 lat obserwacji zgłoszono 21 krwotoków śródczaszkowych: dziesięć u uczestników grupy polipigułki i 11 u uczestników grupy minimalnej opieki. Potwierdzonych przez lekarza rozpoznań krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego było 13 w grupie polipigułki i dziewięć w grupie minimalnej opieki.
Wnioski
Stosowanie polipigułki było skuteczne w zapobieganiu poważnym zdarzeniom sercowo-naczyniowym. Przestrzeganie zaleceń terapeutycznych było wysokie, a liczba zdarzeń niepożądanych niewielka. Strategię polipigułki można rozważyć jako dodatkowy skuteczny element kontroli chorób układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza w krajach LMIC.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





