PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Doustny semaglutyd a wyniki sercowo-naczyniowe u pacjentów z cukrzycą typu 2.

Badanie PIONEER 6 wykazało bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe doustnego semaglutydu u pacjentów z cukrzycą typu 2 i dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym, spełniając próg nie mniejszej skuteczności w odniesieniu do MACE w porównaniu z placebo. Było to pierwsze badanie bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego doustnego agonisty receptora GLP-1.

Wstęp

Ważne jest ustalenie bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego nowych terapii cukrzycy typu 2. Dane dotyczące bezpieczeństwa są dostępne dla postaci podskórnej semaglutydu, agonisty receptora peptydu glukagonopodobnego 1, lecz są potrzebne dla doustnego semaglutydu.

Metody

Oceniliśmy wyniki sercowo-naczyniowe stosowania doustnego semaglutydu raz na dobę w randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu kontrolowanym placebo, opartym na zdarzeniach, z udziałem pacjentów z dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym (wiek ≥50 lat z rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową lub przewlekłą chorobą nerek albo wiek ≥60 lat wyłącznie z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego). Pierwszorzędowym punktem końcowym w analizie czasu do zdarzenia było pierwsze wystąpienie poważnego niepożądanego zdarzenia sercowo-naczyniowego (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem lub udar mózgu niezakończony zgonem). Badanie zaplanowano tak, aby wykluczyć 80% nadmiar ryzyka sercowo-naczyniowego w porównaniu z placebo (margines nie mniejszej skuteczności wynoszący 1,8 dla górnej granicy 95% przedziału ufności dla hazard ratio dla pierwszorzędowego punktu końcowego).

Wyniki

Łącznie 3183 pacjentów losowo przydzielono do otrzymywania doustnego semaglutydu lub placebo. Średni wiek pacjentów wynosił 66 lat; 2695 pacjentów (84,7%) miało 50 lat lub więcej i chorobę sercowo-naczyniową lub przewlekłą chorobę nerek. Mediana czasu trwania udziału w badaniu wyniosła 15,9 miesiąca. Poważne niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe wystąpiły u 61 z 1591 pacjentów (3,8%) w grupie doustnego semaglutydu i u 76 z 1592 (4,8%) w grupie placebo (hazard ratio 0,79; 95% przedział ufności [CI] 0,57 do 1,11; p < 0,001 dla nie mniejszej skuteczności). Wyniki dla składowych pierwszorzędowego punktu końcowego były następujące: zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych u 15 z 1591 pacjentów (0,9%) w grupie doustnego semaglutydu i u 30 z 1592 (1,9%) w grupie placebo (hazard ratio 0,49; 95% CI 0,27 do 0,92); zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem u 37 z 1591 pacjentów (2,3%) i 31 z 1592 (1,9%), odpowiednio (hazard ratio 1,18; 95% CI 0,73 do 1,90); oraz udar mózgu niezakończony zgonem u 12 z 1591 pacjentów (0,8%) i 16 z 1592 (1,0%), odpowiednio (hazard ratio 0,74; 95% CI 0,35 do 1,57). Zgon z jakiejkolwiek przyczyny wystąpił u 23 z 1591 pacjentów (1,4%) w grupie doustnego semaglutydu i u 45 z 1592 (2,8%) w grupie placebo (hazard ratio 0,51; 95% CI 0,31 do 0,84). Zdarzenia niepożądane ze strony przewodu pokarmowego prowadzące do przerwania stosowania doustnego semaglutydu lub placebo występowały częściej w grupie doustnego semaglutydu.

Wnioski

W tym badaniu z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2 profil ryzyka sercowo-naczyniowego doustnego semaglutydu nie był gorszy niż placebo. (Finansowanie: Novo Nordisk; numer PIONEER 6 w ClinicalTrials.gov: NCT02692716.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski