Leczenie przeciwzakrzepowe migotania przedsionków ze stabilną chorobą wieńcową.
Badanie AFIRE wykazało, że monoterapia rywaroksabanem była lepsza od rywaroksabanu z lekiem przeciwpłytkowym u pacjentów z migotaniem przedsionków i stabilną chorobą wieńcową, z istotnie mniejszą liczbą krwawień i bez zwiększenia liczby zdarzeń niedokrwiennych. Badanie przerwano przedwcześnie z powodu zwiększonej śmiertelności w ramieniu leczenia skojarzonego, co ustaliło monoterapię lekiem przeciwkrzepliwym jako standard postępowania.
Wstęp
Dostępne są ograniczone dane z randomizowanych badań oceniających stosowanie leczenia przeciwzakrzepowego u pacjentów z migotaniem przedsionków i stabilną chorobą wieńcową.
Metody
W wieloośrodkowym, otwartym badaniu przeprowadzonym w Japonii losowo przydzieliliśmy 2236 pacjentów z migotaniem przedsionków, u których ponad rok wcześniej wykonano przezskórną interwencję wieńcową (PCI) lub pomostowanie tętnic wieńcowych (CABG) albo u których w angiografii potwierdzono chorobę wieńcową niewymagającą rewaskularyzacji, do otrzymywania monoterapii rywaroksabanem (doustnym lekiem przeciwkrzepliwym niebędącym antagonistą witaminy K) lub leczenia skojarzonego rywaroksabanem z jednym lekiem przeciwpłytkowym. Pierwszorzędowy punkt końcowy skuteczności był złożeniem udaru mózgu, zatorowości systemowej, zawału mięśnia sercowego, niestabilnej dławicy piersiowej wymagającej rewaskularyzacji lub zgonu z jakiejkolwiek przyczyny; ten punkt końcowy analizowano pod kątem nie mniejszej skuteczności z marginesem nie mniejszej skuteczności wynoszącym 1,46. Pierwszorzędowym punktem końcowym bezpieczeństwa było duże krwawienie według kryteriów International Society on Thrombosis and Hemostasis; ten punkt końcowy analizowano pod kątem wyższości.
Wyniki
Badanie przerwano przedwcześnie z powodu zwiększonej śmiertelności w grupie leczenia skojarzonego. Monoterapia rywaroksabanem nie ustępowała leczeniu skojarzonemu pod względem pierwszorzędowego punktu końcowego skuteczności, przy częstości zdarzeń wynoszącej odpowiednio 4,14% i 5,75% na pacjenta-rok (hazard ratio 0,72; 95% przedział ufności [CI] 0,55 do 0,95; p < 0,001 dla nie mniejszej skuteczności). Monoterapia rywaroksabanem była lepsza od leczenia skojarzonego pod względem pierwszorzędowego punktu końcowego bezpieczeństwa, przy częstości zdarzeń wynoszącej odpowiednio 1,62% i 2,76% na pacjenta-rok (hazard ratio 0,59; 95% CI 0,39 do 0,89; p = 0,01 dla wyższości).
Wnioski
Jako leczenie przeciwzakrzepowe monoterapia rywaroksabanem nie ustępowała leczeniu skojarzonemu pod względem skuteczności i była od niego lepsza pod względem bezpieczeństwa u pacjentów z migotaniem przedsionków i stabilną chorobą wieńcową. (Finansowanie: Japan Cardiovascular Research Foundation; numer AFIRE w UMIN Clinical Trials Registry: UMIN000016612; oraz numer w ClinicalTrials.gov: NCT02642419.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




