Tikagrelor z kwasem acetylosalicylowym lub bez niego u pacjentów wysokiego ryzyka po PCI.
Badanie TWILIGHT wykazało, że monoterapia tikagrelorem po 3 miesiącach podwójnej terapii przeciwpłytkowej istotnie zmniejszała liczbę klinicznie istotnych krwawień bez zwiększania liczby zdarzeń niedokrwiennych u pacjentów wysokiego ryzyka po PCI. Wykazano w ten sposób, że monoterapia inhibitorem P2Y12 jest bezpieczną strategią deeskalacji leczenia u wybranych pacjentów.
Wstęp
Monoterapia inhibitorem P2Y12 po minimalnym okresie podwójnej terapii przeciwpłytkowej jest nowym podejściem do zmniejszania ryzyka krwawienia po przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI).
Metody
W badaniu z podwójnym zaślepieniem oceniano wpływ stosowania samego tikagreloru w porównaniu z tikagrelorem w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym na klinicznie istotne krwawienia u pacjentów, którzy byli w grupie wysokiego ryzyka krwawienia lub zdarzenia niedokrwiennego i u których wykonano PCI. Po 3 miesiącach leczenia tikagrelorem z kwasem acetylosalicylowym pacjenci, u których nie wystąpiło duże krwawienie ani zdarzenie niedokrwienne, nadal przyjmowali tikagrelor i zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej kwas acetylosalicylowy lub placebo przez 1 rok. Pierwszorzędowym punktem końcowym było krwawienie typu 2, 3 lub 5 według Bleeding Academic Research Consortium (BARC). Oceniano również złożony punkt końcowy obejmujący zgon z jakiejkolwiek przyczyny, niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego lub niezakończony zgonem udar mózgu, z zastosowaniem hipotezy nie mniejszej skuteczności z bezwzględnym marginesem 1,6 punktu procentowego.
Wyniki
Do badania włączono 9006 pacjentów, a 7119 poddano randomizacji po 3 miesiącach. Między randomizacją a upływem 1 roku częstość występowania pierwszorzędowego punktu końcowego wyniosła 4,0% wśród pacjentów losowo przydzielonych do grupy otrzymującej tikagrelor z placebo i 7,1% wśród pacjentów przydzielonych do grupy otrzymującej tikagrelor z kwasem acetylosalicylowym (hazard ratio, 0,56; 95% przedział ufności [CI], 0,45 do 0,68; p < 0,001). Różnica w ryzyku między grupami była podobna w przypadku krwawienia typu 3 lub 5 według BARC (częstość występowania 1,0% wśród pacjentów otrzymujących tikagrelor z placebo i 2,0% wśród pacjentów otrzymujących tikagrelor z kwasem acetylosalicylowym; hazard ratio, 0,49; 95% CI, 0,33 do 0,74). Częstość występowania zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, niezakończonego zgonem zawału mięśnia sercowego lub niezakończonego zgonem udaru mózgu wyniosła 3,9% w obu grupach (różnica -0,06 punktu procentowego; 95% CI, -0,97 do 0,84; hazard ratio, 0,99; 95% CI, 0,78 do 1,25; p < 0,001 dla wykazania nie mniejszej skuteczności).
Wnioski
U pacjentów wysokiego ryzyka, u których wykonano PCI i którzy ukończyli 3 miesiące podwójnej terapii przeciwpłytkowej, monoterapia tikagrelorem wiązała się z mniejszą częstością klinicznie istotnych krwawień niż tikagrelor z kwasem acetylosalicylowym, bez większego ryzyka zgonu, zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu. (Finansowanie: AstraZeneca; numer TWILIGHT w ClinicalTrials.gov: NCT02270242.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.