TR
Giriş yap

Literatür ·

PKG sonrası yüksek riskli hastalarda asetilsalisilik asitli veya asetilsalisilik asitsiz tikagrelor.

TWILIGHT çalışması, 3 aylık ikili antitrombosit tedavinin ardından tikagrelor monoterapisinin, PKG sonrası yüksek riskli hastalarda iskemik olayları artırmadan klinik olarak anlamlı kanamayı belirgin biçimde azalttığını göstermiştir. Bu durum, P2Y12 inhibitörü monoterapisini seçilmiş hastalar için güvenli bir tedavi azaltma stratejisi olarak ortaya koymuştur.

Arka plan

Minimum bir ikili antitrombosit tedavi süresinden sonra P2Y12 inhibitörü ile monoterapi, perkütan koroner girişim (PKG) sonrası kanama riskini azaltmaya yönelik gelişmekte olan bir yaklaşımdır.

Yöntemler

Çift kör bir çalışmada, kanama veya iskemik olay açısından yüksek risk altında olan ve PKG uygulanmış hastalarda, klinik olarak anlamlı kanama açısından tek başına tikagrelorun etkisini, tikagrelor artı asetilsalisilik asit ile karşılaştırarak inceledik. Tikagrelor artı asetilsalisilik asit ile 3 aylık tedaviden sonra, majör kanama olayı veya iskemik olay geçirmemiş hastalar tikagrelor kullanmaya devam etti ve 1 yıl boyunca asetilsalisilik asit veya plasebo almak üzere rastgele atandı. Birincil sonlanım noktası, Bleeding Academic Research Consortium (BARC) tip 2, 3 veya 5 kanamaydı. Ayrıca, 1,6 yüzde puanlık mutlak marjinle bir non-inferiorite hipotezi kullanarak, herhangi bir nedene bağlı ölüm, ölümcül olmayan miyokard enfarktüsü veya ölümcül olmayan inmeden oluşan bileşik sonlanım noktasını da değerlendirdik.

Bulgular

9006 hasta çalışmaya alındı ve 3 ay sonra 7119'u randomize edildi. Randomizasyon ile 1. yıl arasında birincil sonlanım noktasının görülme sıklığı, tikagrelor artı plasebo almak üzere rastgele atanan hastalarda %4,0, tikagrelor artı asetilsalisilik asit atanan hastalarda %7,1 idi (tehlike oranı, 0,56; %95 güven aralığı [GA], 0,45 ile 0,68; P<0,001). Gruplar arasındaki risk farkı BARC tip 3 veya 5 kanama için benzerdi (görülme sıklığı, tikagrelor artı plasebo alan hastalarda %1,0 ve tikagrelor artı asetilsalisilik asit alan hastalarda %2,0; tehlike oranı, 0,49; %95 GA, 0,33 ile 0,74). Herhangi bir nedene bağlı ölüm, ölümcül olmayan miyokard enfarktüsü veya ölümcül olmayan inmenin görülme sıklığı her iki grupta da %3,9 idi (fark, -0,06 yüzde puan; %95 GA, -0,97 ile 0,84; tehlike oranı, 0,99; %95 GA, 0,78 ile 1,25; non-inferiorite için P<0,001).

Sonuçlar

PKG uygulanan ve 3 aylık ikili antitrombosit tedaviyi tamamlayan yüksek riskli hastalar arasında, tikagrelor monoterapisi, tikagrelor artı asetilsalisilik asite kıyasla daha düşük klinik olarak anlamlı kanama görülme sıklığı ile ilişkili bulunmuş; ölüm, miyokard enfarktüsü veya inme riskinde bir artış saptanmamıştır. (AstraZeneca tarafından finanse edilmiştir; TWILIGHT ClinicalTrials.gov numarası, NCT02270242.).

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal