Η μελέτη TWILIGHT έδειξε ότι η μονοθεραπεία με τικαγρελόρη μετά από 3 μήνες διπλής αντιαιμοπεταλιακής θεραπείας μείωσε σημαντικά την κλινικά σημαντική αιμορραγία χωρίς να αυξήσει τα ισχαιμικά συμβάντα σε ασθενείς υψηλού κινδύνου μετά από PCI. Αυτό καθιέρωσε τη μονοθεραπεία με αναστολέα P2Y12 ως ασφαλή στρατηγική αποκλιμάκωσης για επιλεγμένους ασθενείς.
Η μονοθεραπεία με αναστολέα P2Y12 μετά από ελάχιστη περίοδο διπλής αντιαιμοπεταλιακής θεραπείας αποτελεί μια αναδυόμενη προσέγγιση για τη μείωση του κινδύνου αιμορραγίας μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI).
Σε μια διπλά τυφλή μελέτη, εξετάσαμε την επίδραση της τικαγρελόρης μόνης σε σύγκριση με τικαγρελόρη συν ασπιρίνη όσον αφορά την κλινικά σημαντική αιμορραγία μεταξύ ασθενών με υψηλό κίνδυνο αιμορραγίας ή ισχαιμικού συμβάντος που είχαν υποβληθεί σε PCI. Μετά από 3 μήνες θεραπείας με τικαγρελόρη συν ασπιρίνη, οι ασθενείς που δεν είχαν παρουσιάσει σοβαρό αιμορραγικό ή ισχαιμικό συμβάν συνέχισαν να λαμβάνουν τικαγρελόρη και κατανεμήθηκαν τυχαία να λάβουν ασπιρίνη ή εικονικό φάρμακο για 1 έτος. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν αιμορραγία τύπου 2, 3, ή 5 κατά Bleeding Academic Research Consortium (BARC). Αξιολογήσαμε επίσης το σύνθετο καταληκτικό σημείο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή μη θανατηφόρου εγκεφαλικού επεισοδίου, χρησιμοποιώντας υπόθεση μη κατωτερότητας με απόλυτο όριο 1,6 ποσοστιαίων μονάδων.
Εντάξαμε 9.006 ασθενείς, και 7.119 υποβλήθηκαν σε τυχαιοποίηση μετά από 3 μήνες. Μεταξύ της τυχαιοποίησης και του 1 έτους, η επίπτωση του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου ήταν 4,0% μεταξύ των ασθενών που κατανεμήθηκαν τυχαία να λάβουν τικαγρελόρη συν εικονικό φάρμακο και 7,1% μεταξύ των ασθενών που κατανεμήθηκαν να λάβουν τικαγρελόρη συν ασπιρίνη (λόγος κινδύνου, 0,56· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 0,45 έως 0,68· P<0,001). Η διαφορά κινδύνου μεταξύ των ομάδων ήταν παρόμοια για αιμορραγία τύπου 3 ή 5 κατά BARC (επίπτωση, 1,0% μεταξύ ασθενών που λάμβαναν τικαγρελόρη συν εικονικό φάρμακο και 2,0% μεταξύ ασθενών που λάμβαναν τικαγρελόρη συν ασπιρίνη· λόγος κινδύνου, 0,49· ΔΕ 95%, 0,33 έως 0,74). Η επίπτωση θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή μη θανατηφόρου εγκεφαλικού επεισοδίου ήταν 3,9% και στις δύο ομάδες (διαφορά, -0,06 ποσοστιαίες μονάδες· ΔΕ 95%, -0,97 έως 0,84· λόγος κινδύνου, 0,99· ΔΕ 95%, 0,78 έως 1,25· P<0,001 για μη κατωτερότητα).
Μεταξύ ασθενών υψηλού κινδύνου που υποβλήθηκαν σε PCI και ολοκλήρωσαν 3 μήνες διπλής αντιαιμοπεταλιακής θεραπείας, η μονοθεραπεία με τικαγρελόρη σχετίστηκε με χαμηλότερη επίπτωση κλινικά σημαντικής αιμορραγίας σε σύγκριση με τικαγρελόρη συν ασπιρίνη, χωρίς υψηλότερο κίνδυνο θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή εγκεφαλικού επεισοδίου. (Χρηματοδοτήθηκε από την AstraZeneca· αριθμός ClinicalTrials.gov της μελέτης TWILIGHT, NCT02270242.).
