PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Przezskórna angioplastyka wieńcowa a pomostowanie tętnic wieńcowych w leczeniu niezabezpieczonego zwężenia pnia lewej tętnicy wieńcowej

zaktualizowane 5-letnie wyniki randomizowanego badania NOBLE dotyczącego nie mniejszej skuteczności.

5-letnia aktualizacja badania NOBLE potwierdziła, że CABG pozostawało lepsze od PCI pod względem złożonego punktu końcowego u pacjentów z niezabezpieczonym zwężeniem pnia lewej tętnicy wieńcowej, a różnica wynikała z mniejszej częstości MI niezwiązanego z zabiegiem i ponownej rewaskularyzacji w przypadku leczenia operacyjnego.

Wstęp

Przezskórna interwencja wieńcowa (PCI) jest coraz częściej stosowana w rewaskularyzacji pacjentów z chorobą pnia lewej tętnicy wieńcowej zamiast standardowego leczenia, jakim jest pomostowanie tętnic wieńcowych (CABG). Celem badania NOBLE była ocena, czy PCI nie jest gorsza od CABG w leczeniu choroby pnia lewej tętnicy wieńcowej; opublikowano wyniki po medianie okresu obserwacji wynoszącej 3,1 roku. Obecnie przedstawiamy zaktualizowane 5-letnie wyniki badania.

Metody

Prospektywne, randomizowane, otwarte badanie NOBLE dotyczące nie mniejszej skuteczności przeprowadzono w 36 szpitalach w dziewięciu krajach północnej Europy. Włączono pacjentów z chorobą pnia lewej tętnicy wieńcowej wymagającą rewaskularyzacji i losowo przydzielono ich (1:1) do PCI lub CABG. Pierwszorzędowym punktem końcowym były poważne niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe i mózgowe (MACCE), czyli złożony punkt końcowy obejmujący śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny, zawał mięśnia sercowego niezwiązany z zabiegiem, ponowną rewaskularyzację i udar mózgu. Nie mniejszą skuteczność PCI w porównaniu z CABG zdefiniowano jako górną granicę 95% CI hazard ratio (HR) nieprzekraczającą 1,35 po wystąpieniu 275 zdarzeń MACCE. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny, zawał mięśnia sercowego niezwiązany z zabiegiem i ponowną rewaskularyzację. Wyniki analizowano w populacji zgodnej z zamiarem leczenia. Badanie zarejestrowano w ClinicalTrials.gov, NCT01496651.

Wyniki

W okresie od 9 grudnia 2008 r. do 21 stycznia 2015 r. włączono 1201 pacjentów i przydzielono ich do PCI (n=598) lub CABG (n=603); 17 pacjentów następnie utracono z wczesnej obserwacji. W tej analizie uwzględniono 592 pacjentów w każdej grupie. Po medianie okresu obserwacji wynoszącej 4,9 roku osiągnięto zdefiniowaną z góry liczbę zdarzeń zapewniającą odpowiednią moc do oceny pierwszorzędowego punktu końcowego. Oszacowania Kaplana-Meiera 5-letniej częstości MACCE wynosiły 28% (165 zdarzeń) dla PCI i 19% (110 zdarzeń) dla CABG (HR 1,58 [95% CI 1,24-2,01]); HR przekroczyło granicę nie mniejszej skuteczności PCI w porównaniu z CABG. Stwierdzono, że CABG jest lepsze od PCI pod względem pierwszorzędowego złożonego punktu końcowego (p=0,0002). Śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny oszacowano na 9% po PCI w porównaniu z 9% po CABG (HR 1,08 [95% CI 0,74-1,59]; p=0,68); zawał mięśnia sercowego niezwiązany z zabiegiem oszacowano na 8% po PCI w porównaniu z 3% po CABG (HR 2,99 [95% CI 1,66-5,39]; p=0,0002); a ponowną rewaskularyzację oszacowano na 17% po PCI w porównaniu z 10% po CABG (HR 1,73 [95% CI 1,25-2,40]; p=0,0009).

Wnioski

W rewaskularyzacji choroby pnia lewej tętnicy wieńcowej PCI wiązała się z gorszym wynikiem klinicznym po 5 latach w porównaniu z CABG. Śmiertelność po obu zabiegach była podobna, ale u pacjentów leczonych za pomocą PCI częściej występowały zawał mięśnia sercowego niezwiązany z zabiegiem i ponowna rewaskularyzacja.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski