TR
Giriş yap

Literatür ·

Korumasız sol ana koroner darlığın tedavisinde perkütan koroner anjiyoplasti ile koroner arter baypas greftlemenin karşılaştırılması

randomize, non-inferiorite NOBLE çalışmasının güncellenmiş 5 yıllık sonuçları.

5 yıllık NOBLE güncellemesi, korumasız sol ana koroner darlığı olan hastalarda bileşik sonlanım noktası açısından CABG'nin PCI'ya üstünlüğünü sürdürdüğünü doğrulamıştır; aradaki fark, cerrahi ile girişim dışı MI ve tekrarlayan revaskülarizasyon oranlarının daha düşük olmasından kaynaklanmıştır.

Arka plan

Sol ana koroner arter hastalığı olan hastaların revaskülarizasyonunda, standart tedavi olan koroner arter baypas greftleme (CABG) yerine perkütan koroner girişim (PCI) giderek daha fazla kullanılmaktadır. NOBLE çalışması, sol ana koroner arter hastalığının tedavisinde PCI'nın CABG'ye göre non-inferior olup olmadığını değerlendirmeyi amaçlamış ve ortanca 3,1 yıllık takipten sonraki sonuçları bildirmiştir. Şimdi çalışmanın güncellenmiş 5 yıllık sonuçlarını bildiriyoruz.

Yöntemler

Prospektif, randomize, açık etiketli, non-inferiorite NOBLE çalışması, kuzey Avrupa'daki dokuz ülkede 36 hastanede yürütüldü. Revaskülarizasyon gerektiren sol ana koroner arter hastalığı olan hastalar çalışmaya alındı ve PCI veya CABG uygulanmak üzere rastgele (1:1) atandı. Birincil sonlanım noktası, tüm nedenlere bağlı mortalite, girişim dışı miyokard enfarktüsü, tekrarlayan revaskülarizasyon ve inmeden oluşan bileşik olan majör advers kardiyak veya serebrovasküler olaylardı (MACCE). PCI'nın CABG'ye non-inferiorite koşulu, 275 MACCE gerçekleştikten sonra tehlike oranının (HR) %95 GA üst sınırının 1,35'i aşmaması olarak tanımlandı. İkincil sonlanım noktaları arasında tüm nedenlere bağlı mortalite, girişim dışı miyokard enfarktüsü ve tekrarlayan revaskülarizasyon yer aldı. Sonuçlar tedavi niyeti popülasyonunda analiz edildi. Bu çalışma ClinicalTrials.gov'a, NCT01496651 ile kayıtlıdır.

Bulgular

9 Aralık 2008 ile 21 Ocak 2015 arasında, 1201 hasta çalışmaya alındı ve PCI (n=598) veya CABG (n=603) grubuna atandı; bunlardan 17'si sonradan erken takipten kayboldu. Bu analize her grupta 592 hasta dahil edildi. Ortanca 4,9 yıllık takipte, birincil sonlanım noktasını değerlendirmek için yeterli güç sağlayan önceden tanımlanmış olay sayısına ulaşıldı. MACCE için Kaplan-Meier 5 yıllık tahminleri PCI için %28 (165 olay) ve CABG için %19 (110 olay) idi (HR 1,58 [%95 GA 1,24-2,01]); HR, PCI'nın CABG'ye kıyasla non-inferiorite sınırını aştı. CABG'nin birincil bileşik sonlanım noktası açısından PCI'dan üstün olduğu bulundu (p=0,0002). Tüm nedenlere bağlı mortalite PCI sonrası %9, CABG sonrası %9 olarak tahmin edildi (HR 1,08 [%95 GA 0,74-1,59]; p=0,68); girişim dışı miyokard enfarktüsü PCI sonrası %8, CABG sonrası %3 olarak tahmin edildi (HR 2,99 [%95 GA 1,66-5,39]; p=0,0002); ve tekrarlayan revaskülarizasyon PCI sonrası %17, CABG sonrası %10 olarak tahmin edildi (HR 1,73 [%95 GA 1,25-2,40]; p=0,0009).

Sonuçlar

Sol ana koroner arter hastalığının revaskülarizasyonunda, PCI 5 yılda CABG'ye kıyasla daha kötü bir klinik sonuçla ilişkili bulunmuştur. Mortalite iki işlem sonrasında benzerdi; ancak PCI ile tedavi edilen hastalarda girişim dışı miyokard enfarktüsü ve tekrarlayan revaskülarizasyon oranları daha yüksekti.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal