Naturalny przebieg bezobjawowego ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej i związek wczesnej interwencji z wynikami
Przegląd systematyczny i metaanaliza.
Ta metaanaliza opublikowana w JAMA Cardiology dotycząca bezobjawowego ciężkiego zwężenia zastawki aortalnej wykazała, że wczesna interwencja może wiązać się z lepszym przeżyciem w porównaniu z postępowaniem zachowawczym. Analiza podsyciła rosnącą debatę nad rozszerzeniem wskazań do interwencji poza chorobę objawową.
Cele
Przeprowadzenie metaanalizy naturalnego przebiegu bezobjawowej ciężkiej AS i zbadanie związku wczesnej interwencji z przeżyciem. ŹRÓDŁA DANYCH: Przeszukano bazy PubMed, Embase i Cochrane od początku ich istnienia do 1 lutego 2020 r. WYBÓR BADAŃ: Badania obserwacyjne dorosłych pacjentów z bezobjawową ciężką AS. EKSTRAKCJA I SYNTEZA DANYCH: Dwóch badaczy niezależnie wyodrębniło charakterystykę badań i pacjentów, czas obserwacji, zdarzenia i wskaźniki rokownicze zdarzeń. Do uzyskania szacunków zbiorczych zastosowano modele z efektami losowymi. GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Metaanalizę naturalnego przebiegu przeprowadzono dla pierwszorzędowego punktu końcowego, jakim był zgon z jakiejkolwiek przyczyny w okresie leczenia zachowawczego, a drugorzędowe punkty końcowe obejmowały zgon sercowy, zgon z powodu niewydolności serca, nagły zgon, wystąpienie objawów, powstanie wskazania do interwencji na zastawce aortalnej oraz interwencję na zastawce aortalnej. Pierwszorzędowym punktem końcowym metaanalizy wczesnej interwencji vs strategii zachowawczej był zgon z jakiejkolwiek przyczyny podczas długoterminowej obserwacji. Wreszcie przeprowadzono metaanalizę związku wskaźników rokowniczych ze złożonym punktem końcowym obejmującym zgon lub interwencję na zastawce aortalnej, stwierdzonym w modelach wieloczynnikowych.
Wyniki
Włączono łącznie 29 badań obejmujących 4075 pacjentów z 11 901 latami obserwacji. Zbiorcze współczynniki na 100 pacjentów rocznie wynosiły 4,8 (95% CI 3,6-6,4) dla zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, 3,0 (95% CI 2,2-4,1) dla zgonu sercowego, 2,0 (95% CI 1,3-3,1) dla zgonu z powodu niewydolności serca, 1,1 (95% CI 0,6-2,1) dla nagłego zgonu, 18,1 (95% CI 12,8-25,4) dla wskazania do interwencji na zastawce aortalnej, 18,5 (95% CI 13,4-25,5) dla wystąpienia objawów oraz 19,2 (95% CI 15,5-23,8) dla interwencji na zastawce aortalnej. Wczesna interwencja wiązała się z istotnym zmniejszeniem odległej śmiertelności (hazard ratio 0,38; 95% CI 0,25-0,58). Czynnikami związanymi z gorszym rokowaniem były nasilenie AS, AS z niskim przepływem, uszkodzenie lewej komory oraz miażdżycowe czynniki ryzyka.
Wnioski
Dane z badań obserwacyjnych i niedawnego randomizowanego badania klinicznego sugerują, że u wielu pacjentów z bezobjawową ciężką AS rozwija się wskazanie do interwencji na zastawce aortalnej, a ich zgony są w większości sercowe, ale nie tylko nagłe. Przy podejmowaniu decyzji o wczesnej interwencji należy brać pod uwagę także inne punkty końcowe niż nagły zgon, które wiążą się z lepszym przeżyciem.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





