Αυτή η μετα-ανάλυση του JAMA Cardiology για την ασυμπτωματική σοβαρή στένωση αορτής έδειξε ότι η πρώιμη παρέμβαση μπορεί να σχετίζεται με βελτιωμένη επιβίωση σε σύγκριση με τη συντηρητική διαχείριση. Η ανάλυση τροφοδότησε την αυξανόμενη συζήτηση σχετικά με τη διεύρυνση των ενδείξεων παρέμβασης πέρα από τη συμπτωματική νόσο.
Να πραγματοποιηθεί μετα-ανάλυση της φυσικής πορείας της ασυμπτωματικής σοβαρής AS και να εξεταστεί η συσχέτιση της πρώιμης παρέμβασης με την επιβίωση. ΠΗΓΕΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ: Οι βάσεις δεδομένων PubMed, Embase, και Cochrane αναζητήθηκαν από τη δημιουργία τους έως την 1η Φεβρουαρίου 2020. ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕΛΕΤΩΝ: Παρατηρησιακές μελέτες σε ενήλικες ασθενείς με ασυμπτωματική σοβαρή AS. ΕΞΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ: Δύο ερευνητές εξήγαγαν ανεξάρτητα τα χαρακτηριστικά της μελέτης και των ασθενών, τον χρόνο παρακολούθησης, τα συμβάντα, και τους προγνωστικούς δείκτες συμβάντων. Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα τυχαίων επιδράσεων για την εξαγωγή συνδυασμένων εκτιμήσεων. ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ: Η μετα-ανάλυση για τη φυσική πορεία πραγματοποιήθηκε στο πρωτεύον καταληκτικό σημείο θανάτου από όλες τις αιτίες που εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια περιόδου συντηρητικής θεραπείας, με δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία που περιλάμβαναν καρδιακό θάνατο, θάνατο λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, αιφνίδιο θάνατο, εμφάνιση συμπτωμάτων, εμφάνιση ένδειξης για παρέμβαση στην αορτική βαλβίδα, και παρέμβαση στην αορτική βαλβίδα. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο για τη μετα-ανάλυση της πρώιμης παρέμβασης έναντι συντηρητικής στρατηγικής ήταν ο θάνατος από όλες τις αιτίες κατά τη μακροχρόνια παρακολούθηση. Τέλος, πραγματοποιήθηκε μετα-ανάλυση της συσχέτισης των προγνωστικών δεικτών με το σύνθετο σημείο θανάτου ή παρέμβασης στην αορτική βαλβίδα που βρέθηκε σε πολυμεταβλητά μοντέλα.
Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 29 μελέτες με 4.075 ασθενείς και 11.901 έτη παρακολούθησης. Τα συνδυασμένα ποσοστά ανά 100 ασθενείς ανά έτος ήταν 4,8 (ΔΕ 95%, 3,6-6,4) για τον θάνατο από όλες τις αιτίες, 3,0 (ΔΕ 95%, 2,2-4,1) για τον καρδιακό θάνατο, 2,0 (ΔΕ 95%, 1,3-3,1) για τον θάνατο λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, 1,1 (ΔΕ 95%, 0,6-2,1) για τον αιφνίδιο θάνατο, 18,1 (ΔΕ 95%, 12,8-25,4) για ένδειξη παρέμβασης στην αορτική βαλβίδα, 18,5 (ΔΕ 95%, 13,4-25,5) για την εμφάνιση συμπτωμάτων, και 19,2 (ΔΕ 95%, 15,5-23,8) για παρέμβαση στην αορτική βαλβίδα. Η πρώιμη παρέμβαση σχετίστηκε με σημαντική μείωση της μακροπρόθεσμης θνησιμότητας (λόγος κινδύνου, 0,38· ΔΕ 95%, 0,25-0,58). Παράγοντες που σχετίζονταν με χειρότερη πρόγνωση ήταν η σοβαρότητα της AS, η AS χαμηλής ροής, η βλάβη αριστερής κοιλίας, και οι αθηροσκληρωτικοί παράγοντες κινδύνου.
Τα δεδομένα από παρατηρησιακές μελέτες και μια πρόσφατη τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη υποδεικνύουν ότι πολλοί ασθενείς με ασυμπτωματική σοβαρή AS αναπτύσσουν ένδειξη για παρέμβαση στην αορτική βαλβίδα, και ότι οι θάνατοί τους είναι κυρίως καρδιακοί αλλά όχι μόνο αιφνίδιοι. Άλλα καταληκτικά σημεία πέραν του αιφνίδιου θανάτου, που σχετίζονται με βελτιωμένη επιβίωση, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη λήψη απόφασης για πρώιμη παρέμβαση.
