Deeskalacja podwójnej terapii przeciwpłytkowej opartej na prasugrelu po przezskórnej interwencji wieńcowej u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (HOST-REDUCE-POLYTECH-ACS)
otwarte, wieloośrodkowe, randomizowane badanie oceniające nie mniejszą skuteczność.
To opublikowane w Lancet badanie dotyczące deeskalacji dawki prasugrelu (z 10 mg do 5 mg) po ostrej fazie OZW wykazało, że zmniejszenie dawki stanowi alternatywę o mniejszym ryzyku krwawień niż zmiana leku. Takie podejście stanowiło praktyczną strategię deeskalacji w obrębie jednego inhibitora P2Y12.
Wstęp
Podwójna terapia przeciwpłytkowa oparta na silnym inhibitorze P2Y12 jest zalecana przez okres do 1 roku u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI). Największa korzyść z silnego leku występuje we wczesnej fazie, natomiast ryzyko nadmiernego krwawienia utrzymuje się w przewlekłej fazie podtrzymującej. Dlatego deeskalacja leczenia przeciwpłytkowego może zapewnić optymalną równowagę między niedokrwieniem a krwawieniem. Celem było zbadanie bezpieczeństwa i skuteczności terapii opartej na deeskalacji dawki prasugrelu.
Metody
HOST-REDUCE-POLYTECH-ACS jest randomizowanym, otwartym, wieloośrodkowym badaniem oceniającym nie mniejszą skuteczność, przeprowadzonym w 35 szpitalach w Korei Południowej. Włączono pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym poddawanych PCI. Pacjentów spełniających podstawowe wskazanie do stosowania prasugrelu losowo przydzielono (1:1) do grupy deeskalacji lub grupy konwencjonalnej za pomocą internetowego systemu randomizacji. Osoby oceniające nie znały przydziału do leczenia. Po 1 miesiącu leczenia prasugrelem w dawce 10 mg oraz kwasem acetylosalicylowym w dawce 100 mg na dobę grupa deeskalacji otrzymywała prasugrel w dawce 5 mg, natomiast grupa konwencjonalna nadal otrzymywała dawkę 10 mg. Pierwszorzędowym punktem końcowym były wypadkowe niepożądane zdarzenia kliniczne (zgon z jakiejkolwiek przyczyny, niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego, zakrzepica w stencie, powtórna rewaskularyzacja, udar mózgu oraz krwawienia stopnia 2 lub wyższego według kryteriów Bleeding Academic Research Consortium [BARC]) po 1 roku. Bezwzględny margines nie mniejszej skuteczności dla pierwszorzędowego punktu końcowego wynosił 2,5%. Kluczowymi drugorzędowymi punktami końcowymi były wyniki dotyczące skuteczności (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego, zakrzepica w stencie i udar niedokrwienny mózgu) oraz wyniki dotyczące bezpieczeństwa (krwawienia stopnia BARC ≥2). Analizę pierwszorzędową przeprowadzono w populacji zgodnie z zamiarem leczenia. Badanie to jest zarejestrowane w ClinicalTrials.gov, NCT02193971.
Wyniki
W okresie od 30 września 2014 r. do 18 grudnia 2018 r. przebadano przesiewowo 3429 pacjentów, z których 1075 nie spełniało podstawowego wskazania do stosowania prasugrelu, a 16 wykluczono z powodu błędu randomizacji. 2338 pacjentów losowo przydzielono do grupy deeskalacji (n = 1170) lub grupy konwencjonalnej (n = 1168). Pierwszorzędowy punkt końcowy wystąpił u 82 pacjentów (oszacowanie Kaplana-Meiera 7,2%) w grupie deeskalacji i u 116 pacjentów (10,1%) w grupie konwencjonalnej (bezwzględna różnica ryzyka -2,9%, pnon-inferiority < 0,0001; hazard ratio 0,70 [95% CI 0,52-0,92], pequivalence = 0,012). Nie stwierdzono zwiększenia ryzyka niedokrwienia w grupie deeskalacji w porównaniu z grupą konwencjonalną (0,76 [0,40-1,45]; p = 0,40), a ryzyko krwawień istotnie się zmniejszyło (0,48 [0,32-0,73]; p = 0,0007).
Wnioski
U pacjentów z Azji Wschodniej z ostrym zespołem wieńcowym poddawanych PCI strategia deeskalacji dawki prasugrelu od 1 miesiąca po PCI zmniejszyła ryzyko wypadkowych wyników klinicznych do 1 roku, głównie dzięki zmniejszeniu liczby krwawień bez zwiększenia ryzyka niedokrwienia.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.