Podwójna terapia przeciwpłytkowa po przezskórnej interwencji wieńcowej i wszczepieniu stentów uwalniających lek
Przegląd systematyczny i metaanaliza sieciowa.
W tej kompleksowej metaanalizie sieciowej oceniono optymalny czas trwania i intensywność DAPT po PCI ze stentami uwalniającymi lek, porównując schematy krótkie, standardowe i wydłużone. Analiza dostarczyła ilościowych wskazówek dotyczących indywidualizacji czasu trwania DAPT na podstawie indywidualnych profili ryzyka.
Wstęp
Optymalny czas trwania podwójnej terapii przeciwpłytkowej (DAPT) po przezskórnej interwencji wieńcowej ze stentami uwalniającymi lek pozostaje niepewny. Porównano krótkotrwałą (<6 miesięcy) DAPT, po której stosowano monoterapię kwasem acetylosalicylowym lub inhibitorem P2Y12; DAPT średnio długą (6 miesięcy); DAPT 12-miesięczną oraz DAPT długotrwałą (>12 miesięcy) po przezskórnej interwencji wieńcowej ze stentami uwalniającymi lek.
Metody
Wybrano 24 randomizowane badania kontrolowane, korzystając z baz Medline, Embase, biblioteki Cochrane i internetowych baz danych do września 2019 r. Współpierwszorzędowymi punktami końcowymi były zawał mięśnia sercowego i duże krwawienie, które łącznie stanowiły wypadkową korzyść kliniczną. Przeprowadzono częstościową metaanalizę sieciową z zastosowaniem modelu efektów losowych.
Wyniki
U 79 073 pacjentów, przy medianie obserwacji wynoszącej 18 miesięcy, długotrwała DAPT wiązała się ze zmniejszonym ryzykiem zawału mięśnia sercowego w porównaniu z DAPT 12-miesięczną (bezwzględna różnica ryzyka -3,8 nowych przypadków na 1000 osobolat; ryzyko względne 0,68 [95% CI 0,54-0,87]), DAPT średnio długą (bezwzględna różnica ryzyka -4,6 nowych przypadków na 1000 osobolat; ryzyko względne 0,61 [0,45-0,83]) oraz krótkotrwałą DAPT, po której stosowano monoterapię kwasem acetylosalicylowym (bezwzględna różnica ryzyka -6,1 nowych przypadków na 1000 osobolat; ryzyko względne 0,55 [0,37-0,83]), lub monoterapię inhibitorem P2Y12 (bezwzględna różnica ryzyka -3,7 nowych przypadków na 1000 osobolat; ryzyko względne 0,69 [0,51-0,95]). Z kolei długotrwała DAPT wiązała się z większym ryzykiem dużego krwawienia niż wszystkie pozostałe grupy DAPT. W porównaniu z DAPT 12-miesięczną nie zaobserwowano istotnych różnic w ryzyku niedokrwiennych punktów końcowych ani dużego krwawienia w przypadku DAPT średnio długiej lub krótkotrwałej, po której stosowano monoterapię kwasem acetylosalicylowym, z tym wyjątkiem, że krótkotrwała DAPT, po której stosowano monoterapię inhibitorem P2Y12, wiązała się ze zmniejszonym ryzykiem dużego krwawienia. Nie stwierdzono istotnych różnic w śmiertelności między poszczególnymi strategiami DAPT. W ostrym zespole wieńcowym długotrwała DAPT w porównaniu z DAPT 12-miesięczną wiązała się ze zmniejszonym ryzykiem zawału mięśnia sercowego bez istotnego zwiększenia ryzyka dużego krwawienia.
Wnioski
Niniejsza metaanaliza sieciowa sugeruje, że w porównaniu z DAPT 12-miesięczną krótkotrwała DAPT, po której stosuje się monoterapię inhibitorem P2Y12, zmniejsza liczbę dużych krwawień po przezskórnej interwencji wieńcowej ze stentami uwalniającymi lek, podczas gdy długotrwała DAPT zmniejsza liczbę zawałów mięśnia sercowego kosztem większej liczby krwawień.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.