PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Milrinon w porównaniu z dobutaminą w leczeniu wstrząsu kardiogennego.

W badaniu DOREMI nie stwierdzono istotnej różnicy między milrinonem a dobutaminą w zakresie głównego punktu końcowego u pacjentów ze wstrząsem kardiogennym. Jako pierwsze duże badanie z bezpośrednim porównaniem leków inotropowych we wstrząsie wykazało ono, że żaden z tych leków nie jest wyraźnie lepszy.

Wstęp

Wstrząs kardiogenny wiąże się ze znaczną zachorowalnością i śmiertelnością. Chociaż wsparcie inotropowe stanowi podstawę leczenia farmakologicznego wstrząsu kardiogennego, istnieje niewiele danych, które mogłyby ułatwić wybór leków inotropowych w praktyce klinicznej.

Metody

Pacjentów ze wstrząsem kardiogennym losowo przydzielono do grupy otrzymującej milrinon lub dobutaminę w układzie podwójnie zaślepionym. Główny punkt końcowy stanowił złożony punkt końcowy obejmujący zgon z jakiejkolwiek przyczyny w trakcie hospitalizacji, skuteczną resuscytację po zatrzymaniu krążenia, przeszczepienie serca lub zastosowanie mechanicznego wspomagania krążenia, niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego, przemijający atak niedokrwienny lub udar mózgu rozpoznany przez neurologa albo rozpoczęcie terapii nerkozastępczej. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały poszczególne składowe głównego złożonego punktu końcowego.

Wyniki

Do badania włączono łącznie 192 uczestników (po 96 w każdej grupie). Grupy leczenia nie różniły się istotnie pod względem głównego punktu końcowego; zdarzenie należące do głównego punktu końcowego wystąpiło u 47 uczestników (49%) w grupie milrinonu i u 52 uczestników (54%) w grupie dobutaminy (ryzyko względne 0,90; 95% CI 0,69 do 1,19; p = 0,47). Nie stwierdzono również istotnych różnic między grupami w zakresie drugorzędowych punktów końcowych, w tym zgonu w trakcie hospitalizacji (odpowiednio 37% i 43% uczestników; ryzyko względne 0,85; 95% CI 0,60 do 1,21), skutecznej resuscytacji po zatrzymaniu krążenia (7% i 9%; hazard ratio 0,78; 95% CI 0,29 do 2,07), zastosowania mechanicznego wspomagania krążenia (12% i 15%; hazard ratio 0,78; 95% CI 0,36 do 1,71) ani rozpoczęcia terapii nerkozastępczej (22% i 17%; hazard ratio 1,39; 95% CI 0,73 do 2,67).

Wnioski

U pacjentów ze wstrząsem kardiogennym nie stwierdzono istotnej różnicy między milrinonem a dobutaminą w zakresie głównego złożonego punktu końcowego ani ważnych drugorzędowych punktów końcowych. (Finansowanie: Innovation Fund of the Alternative Funding Plan for the Academic Health Sciences Centres of Ontario; numer w ClinicalTrials.gov: NCT03207165.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski