Długoterminowa skuteczność i bezpieczeństwo leczenia skojarzonego statyną o umiarkowanej intensywności z ezetymibem w porównaniu z monoterapią statyną o wysokiej intensywności u pacjentów z miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego (RACING)
randomizowane, otwarte badanie nie mniejszej skuteczności.
To długoterminowe badanie opublikowane w Lancet wykazało, że statyna o umiarkowanej intensywności w skojarzeniu z ezetymibem była równie skuteczna jak monoterapia statyną o wysokiej intensywności w zapobieganiu zdarzeniom sercowo-naczyniowym, przy mniejszej liczbie działań niepożądanych. Wyniki przemawiały za leczeniem skojarzonym jako alternatywą dla wysokich dawek statyn.
Wstęp
Kombinacje leków, a nie zwiększanie dawek jednego leku, mogą zapewnić większą skuteczność i mniejsze ryzyko. Dlatego jako alternatywa dla monoterapii statyną o wysokiej intensywności leczenie skojarzone statyną o umiarkowanej intensywności z ezetymibem może skutecznie obniżać stężenie cholesterolu LDL, zmniejszając jednocześnie liczbę działań niepożądanych. Potrzebne są jednak dane z badań randomizowanych porównujących długoterminowe wyniki kliniczne.
Metody
W tym randomizowanym, otwartym badaniu nie mniejszej skuteczności pacjentów z miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego (ASCVD) w 26 ośrodkach klinicznych w Korei Południowej losowo przydzielono (1:1) do otrzymywania leczenia skojarzonego statyną o umiarkowanej intensywności z ezetymibem (rosuwastatyna 10 mg z ezetymibem 10 mg) lub monoterapii statyną o wysokiej intensywności (rosuwastatyna 20 mg). Pierwszorzędowym punktem końcowym był 3-letni złożony punkt końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe lub udar mózgu niezakończony zgonem, w populacji zgodnej z zamiarem leczenia, przy marginesie nie mniejszej skuteczności wynoszącym 2,0%. To badanie jest zarejestrowane w ClinicalTrials.gov, NCT03044665, i zostało zakończone.
Wyniki
Między 14 lutego 2017 roku a 18 grudnia 2018 roku włączono 3780 pacjentów: 1894 pacjentów do grupy leczenia skojarzonego i 1886 do grupy monoterapii statyną o wysokiej intensywności. Pierwszorzędowy punkt końcowy wystąpił u 172 pacjentów (9,1%) w grupie leczenia skojarzonego i u 186 pacjentów (9,9%) w grupie monoterapii statyną o wysokiej intensywności (różnica bezwzględna -0,78%; 90% CI -2,39 do 0,83). Stężenie cholesterolu LDL poniżej 70 mg/dL po 1, 2 i 3 latach obserwowano u 73%, 75% i 72% pacjentów w grupie leczenia skojarzonego oraz u 55%, 60% i 58% pacjentów w grupie monoterapii statyną o wysokiej intensywności (wszystkie p<0,0001). Przerwanie leczenia lub zmniejszenie dawki badanego leku z powodu nietolerancji obserwowano odpowiednio u 88 pacjentów (4,8%) i 150 pacjentów (8,2%) (p<0,0001).
Wnioski
U pacjentów z ASCVD leczenie skojarzone statyną o umiarkowanej intensywności z ezetymibem nie ustępowało monoterapii statyną o wysokiej intensywności pod względem 3-letnich złożonych punktów końcowych, przy większym odsetku pacjentów ze stężeniem cholesterolu LDL poniżej 70 mg/dL oraz rzadszym przerywaniu leczenia lub zmniejszaniu dawki z powodu nietolerancji.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





