PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Częstość występowania nietolerancji statyn

metaanaliza.

Ta metaanaliza oszacowała, że rzeczywista nietolerancja statyn dotyczy 7-29% pacjentów, w zależności od zastosowanej definicji, przy znacznie niższym odsetku nietolerancji potwierdzonej w warunkach kontroli efektu nocebo. Dane uwidoczniły rozbieżność między postrzeganą a rzeczywistą nietolerancją statyn i przemawiały za strategiami ponownego podjęcia leczenia.

Cele

Nietolerancja statyn (SI) stanowi istotny problem zdrowia publicznego, dla którego potrzebne są precyzyjne oszacowania częstości występowania. Nietolerancja statyn pozostaje ważnym wyzwaniem klinicznym i wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych. Ta metaanaliza szacuje ogólną częstość występowania SI, częstość występowania według różnych kryteriów diagnostycznych i w różnych sytuacjach chorobowych oraz identyfikuje możliwe czynniki ryzyka lub stany, które mogą zwiększać ryzyko SI.

Metody

Przeszukaliśmy kilka baz danych do 31 maja 2021 roku pod kątem badań, w których podano częstość występowania SI. Pierwszorzędowym punktem końcowym była ogólna częstość występowania oraz częstość występowania według szeregu kryteriów diagnostycznych [National Lipid Association (NLA), International Lipid Expert Panel (ILEP) i European Atherosclerosis Society (EAS)] oraz w różnych sytuacjach chorobowych. Drugorzędowym punktem końcowym było zidentyfikowanie możliwych czynników ryzyka SI. Do oszacowania ogólnej łącznej częstości występowania zastosowano model efektów losowych. Do analizy ostatecznie włączono łącznie 176 badań [112 randomizowanych badań kontrolowanych (RCT); 64 badania kohortowe] z udziałem 4 143 517 pacjentów. Ogólna częstość występowania SI wynosiła 9,1% (95% przedział ufności 8,0-10%). Częstość występowania była podobna przy definicji według kryteriów NLA, ILEP i EAS [odpowiednio 7,0% (6,0-8,0%), 6,7% (5,0-8,0%), 5,9% (4,0-7,0%)]. Częstość występowania SI w RCT była istotnie niższa w porównaniu z badaniami kohortowymi [4,9% (4,0-6,0%) w porównaniu z 17% (14-19%)]. Częstość występowania SI w badaniach obejmujących zarówno pacjentów w profilaktyce pierwotnej, jak i wtórnej była znacznie wyższa niż w przypadku analizowania pacjentów w profilaktyce pierwotnej lub wtórnej oddzielnie [odpowiednio 18% (14-21%), 8,2% (6,0-10%), 9,1% (6,0-11%)]. Rozpuszczalność statyn w lipidach nie wpływała na częstość występowania SI [4,0% (2,0-5,0%) w porównaniu z 5,0% (4,0-6,0%)]. Wiek [iloraz szans (OR) 1,33, p = 0,04], płeć żeńska (OR 1,47, p = 0,007), rasa azjatycka i czarna (p < 0,05 dla obu), otyłość (OR 1,30, p = 0,02), cukrzyca (OR 1,26, p = 0,02), niedoczynność tarczycy (OR 1,37, p = 0,01), przewlekła choroba wątroby i niewydolność nerek (p < 0,05 dla obu) istotnie wiązały się z SI w modelu metaregresji. Leki przeciwarytmiczne, blokery kanału wapniowego, spożywanie alkoholu i zwiększona dawka statyny wiązały się również z wyższym ryzykiem SI.

Wnioski

Na podstawie niniejszej analizy obejmującej >4 miliony pacjentów częstość występowania SI jest niska, gdy rozpoznaje się ją zgodnie z międzynarodowymi definicjami. Wyniki te potwierdzają pogląd, że częstość występowania całkowitej SI może być często przeszacowywana, i podkreślają potrzebę starannej oceny pacjentów z potencjalnymi objawami związanymi z SI.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski