PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Randomizowane badanie stymulacji lewej odnogi pęczka Hisa w porównaniu ze stymulacją dwukomorową w terapii resynchronizującej serca.

To pierwsze randomizowane badanie porównujące stymulację okolicy lewej odnogi pęczka Hisa ze stymulacją dwukomorową w terapii resynchronizującej serca wykazało, że LBBP zapewniała porównywalną lub lepszą odpowiedź echokardiograficzną przy prostszej procedurze implantacji. Wyniki wskazały LBBP jako realną alternatywę dla CRT.

Wstęp

Stymulacja lewej odnogi pęczka Hisa (LBBP) jest najszybciej rozwijającą się techniką stymulacji układu przewodzącego, zdolną do korekty własnego bloku lewej odnogi pęczka Hisa (LBBB). W związku z tym jest potencjalnie optymalną alternatywą dla terapii resynchronizującej serca (CRT) ze stymulacją dwukomorową (BiVP).

Cele

Autorzy dążyli do porównania skuteczności LBBP-CRT z BiVP-CRT u pacjentów z niewydolnością serca i zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF).

Metody

Jest to prospektywne, randomizowane badanie pacjentów z kardiomiopatią nieniedokrwienną i LBBB z wcześniej zaplanowaną 6-miesięczną obserwacją. Dopuszczono przejście do drugiej grupy, jeśli LBBP lub BiVP nie powiodły się. Pierwszorzędowym punktem końcowym była różnica w poprawie LVEF między 2 grupami. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały zmiany w pomiarach echokardiograficznych, N-końcowy fragment propeptydu natriuretycznego typu B (NT-proBNP), klasę czynnościową według New York Heart Association, dystans w 6-minutowym teście marszu, czas trwania QRS oraz odpowiedź na CRT.

Wyniki

Do badania włączono 40 kolejnych pacjentów (20 mężczyzn, średni wiek 63,7 roku, LVEF 29,7% ± 5,6%). Przejście do drugiej grupy nastąpiło u 10% pacjentów w grupie LBBP-CRT i u 20% w grupie BiVP-CRT. Wszyscy pacjenci ukończyli obserwację. Analiza zgodna z zamiarem leczenia wykazała istotnie większą poprawę LVEF po 6 miesiącach po LBBP-CRT niż po BiVP-CRT (średnia różnica: 5,6%; 95% CI: 0,3-10,9; p = 0,039). W grupie LBBP-CRT wydawało się też występować większe zmniejszenie objętości końcowoskurczowej lewej komory (-24,97 ml; 95% CI: -49,58 do -0,36 ml) i stężenia NT-proBNP (-1071,80 pg/ml; 95% CI: -2099,40 do -44,20 pg/ml) oraz porównywalne zmiany klasy czynnościowej według New York Heart Association, dystansu w 6-minutowym teście marszu, czasu trwania QRS i odsetka odpowiedzi na CRT w porównaniu z BiVP-CRT.

Wnioski

LBBP-CRT wykazała większą poprawę LVEF niż BiVP-CRT u pacjentów z niewydolnością serca, kardiomiopatią nieniedokrwienną i LBBB. (Left Bundle Branch Pacing Versus Biventricular Pacing for Cardiac Resynchronization Therapy [LBBP-RESYNC]; NCT04110431).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski