PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Acetazolamid w ostrej niewydolności serca z przewodnieniem.

Badanie ADVOR wykazało, że dodanie acetazolamidu podawanego dożylnie do diuretyków pętlowych u pacjentów hospitalizowanych z powodu ostrej niewydolności serca istotnie poprawiało skuteczność odwodnienia po 3 dniach w porównaniu z placebo. Ten pragmatyczny wynik przywrócił zainteresowanie skojarzonymi strategiami diuretycznymi i dostarczył pierwszych dużych dowodów na sekwencyjną blokadę nefronu w ostrej niewydolności serca.

Wstęp

Nie jest jasne, czy acetazolamid, inhibitor anhydrazy węglanowej zmniejszający wchłanianie zwrotne sodu w kanaliku proksymalnym, może poprawić skuteczność diuretyków pętlowych, potencjalnie prowadząc do większego i szybszego odwodnienia u pacjentów z ostrą niewydolnością serca z przewodnieniem.

Metody

W tym wieloośrodkowym, równoległogrupowym, podwójnie zaślepionym, randomizowanym badaniu kontrolowanym placebo przydzielaliśmy pacjentów z ostrą niewydolnością serca, klinicznymi objawami przewodnienia (tj. obrzękami, wysiękiem opłucnowym lub wodobrzuszem) oraz stężeniem N-końcowego fragmentu propeptydu natriuretycznego typu B powyżej 1000 pg na mililitr lub stężeniem peptydu natriuretycznego typu B powyżej 250 pg na mililitr do grupy otrzymującej dożylnie acetazolamid (500 mg raz na dobę) lub placebo, dodawane do standaryzowanych diuretyków pętlowych podawanych dożylnie (w dawce równoważnej dwukrotności doustnej dawki podtrzymującej). Randomizację stratyfikowano według frakcji wyrzutowej lewej komory (≤40% lub >40%). Pierwszorzędowym punktem końcowym było skuteczne odwodnienie, zdefiniowane jako brak objawów przewodnienia w ciągu 3 dni od randomizacji i bez wskazań do intensyfikacji leczenia odwadniającego. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały złożony punkt końcowy obejmujący zgon z jakiejkolwiek przyczyny lub ponowną hospitalizację z powodu niewydolności serca w ciągu 3 miesięcy obserwacji. Oceniano także bezpieczeństwo.

Wyniki

Randomizacji poddano łącznie 519 pacjentów. Skuteczne odwodnienie wystąpiło u 108 z 256 pacjentów (42,2%) w grupie acetazolamidu i u 79 z 259 (30,5%) w grupie placebo (iloraz ryzyka 1,46; 95% przedział ufności [CI] 1,17 do 1,82; p < 0,001). Zgon z jakiejkolwiek przyczyny lub ponowna hospitalizacja z powodu niewydolności serca wystąpiły u 76 z 256 pacjentów (29,7%) w grupie acetazolamidu i u 72 z 259 pacjentów (27,8%) w grupie placebo (hazard ratio 1,07; 95% CI 0,78 do 1,48). Leczenie acetazolamidem wiązało się z większą skumulowaną objętością moczu i natriurezą, co jest zgodne z lepszą skutecznością diuretyczną. Częstość pogorszenia czynności nerek, hipokaliemii, hipotensji i zdarzeń niepożądanych była podobna w obu grupach.

Wnioski

Dodanie acetazolamidu do leczenia diuretykami pętlowymi u pacjentów z ostrą niewydolnością serca skutkowało większą częstością skutecznego odwodnienia. (Finansowanie: Belgian Health Care Knowledge Center; numer badania ADVOR w ClinicalTrials.gov: NCT03505788.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski