TR
Giriş yap

Literatür ·

Hacim yüklenmesi olan akut dekompanse kalp yetmezliğinde asetazolamid.

ADVOR çalışması, akut dekompanse kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatırılan hastalarda loop diüretiklere intravenöz asetazolamid eklenmesinin, plaseboya kıyasla 3. günde dekonjesyon başarısını anlamlı ölçüde artırdığını gösterdi. Bu pragmatik sonuç kombinasyon diüretik stratejilerine olan ilgiyi yeniden canlandırdı ve akut kalp yetmezliğinde sıralı nefron blokajına ilişkin ilk geniş ölçekli kanıtı sağladı.

Arka plan

Proksimal tübüler sodyum geri emilimini azaltan bir karbonik anhidraz inhibitörü olan asetazolamidin, hacim yüklenmesi olan akut dekompanse kalp yetmezliği hastalarında loop diüretiklerin etkinliğini artırıp artırmayacağı ve potansiyel olarak daha fazla ve daha hızlı dekonjesyona yol açıp açmayacağı belirsizdir.

Yöntemler

Bu çok merkezli, paralel gruplu, çift kör, randomize, plasebo kontrollü çalışmada, akut dekompanse kalp yetmezliği, klinik hacim yüklenmesi bulguları (yani ödem, plevral efüzyon veya asit) ve mililitre başına 1000 pg'den yüksek N-terminal pro-B-tipi natriüretik peptid düzeyi ya da mililitre başına 250 pg'den yüksek B-tipi natriüretik peptid düzeyi olan hastaları, standartlaştırılmış intravenöz loop diüretiklere (oral idame dozunun iki katına eşdeğer dozda) eklenmek üzere intravenöz asetazolamid (günde bir kez 500 mg) veya plasebo almak üzere atadık. Randomizasyon sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonuna göre (≤%40 veya >%40) tabakalandırıldı. Birincil sonlanım noktası, randomizasyondan sonraki 3 gün içinde, dekonjestif tedavinin yoğunlaştırılması endikasyonu olmaksızın, hacim yüklenmesi bulgularının bulunmaması olarak tanımlanan başarılı dekonjesyondu. İkincil sonlanım noktaları arasında 3 aylık takip sırasında herhangi bir nedene bağlı ölüm veya kalp yetmezliği nedeniyle yeniden hastaneye yatıştan oluşan bileşik sonlanım noktası yer aldı. Güvenlilik de değerlendirildi.

Bulgular

Toplam 519 hasta randomize edildi. Başarılı dekonjesyon asetazolamid grubunda 256 hastanın 108'inde (%42,2), plasebo grubunda ise 259 hastanın 79'unda (%30,5) görüldü (risk oranı, 1,46; %95 güven aralığı [GA], 1,17 ila 1,82; P<0,001). Herhangi bir nedene bağlı ölüm veya kalp yetmezliği nedeniyle yeniden hastaneye yatış asetazolamid grubunda 256 hastanın 76'sında (%29,7), plasebo grubunda 259 hastanın 72'sinde (%27,8) görüldü (tehlike oranı, 1,07; %95 GA, 0,78 ila 1,48). Asetazolamid tedavisi, daha iyi diüretik etkinlikle uyumlu bulgular olan daha yüksek kümülatif idrar çıkışı ve natriürezle ilişkiliydi. Böbrek fonksiyonunda kötüleşme, hipokalemi, hipotansiyon ve advers olay insidansı iki grupta benzerdi.

Sonuçlar

Akut dekompanse kalp yetmezliği hastalarında loop diüretik tedavisine asetazolamid eklenmesi, daha yüksek oranda başarılı dekonjesyonla sonuçlandı. (Belgian Health Care Knowledge Center tarafından finanse edilmiştir; ADVOR ClinicalTrials.gov numarası, NCT03505788.).

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal