PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Małe interferujące RNA w obniżaniu stężenia lipoproteiny(a) w chorobie sercowo-naczyniowej.

Badanie OCEAN(a)-DOSE wykazało, że olpasiran, małe interferujące RNA ukierunkowane na wątrobową syntezę apolipoproteiny(a), zmniejszał stężenie lipoproteiny(a) o ponad 95% u pacjentów z rozpoznaną miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego. Był to pierwszy lek zdolny do niemal całkowitej eliminacji Lp(a), otwierający nowy obszar terapeutyczny.

Wstęp

Lipoproteina(a) jest domniemanym czynnikiem ryzyka miażdżycowej choroby układu sercowo-naczyniowego. Olpasiran jest małym interferującym RNA, które zmniejsza syntezę lipoproteiny(a) w wątrobie.

Metody

Przeprowadziliśmy randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie ustalające dawkowanie, w którym wzięli udział pacjenci z rozpoznaną miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego i stężeniem lipoproteiny(a) powyżej 150 nmol na litr. Pacjentów losowo przydzielano do otrzymywania jednej z czterech dawek olpasiranu (10 mg co 12 tygodni, 75 mg co 12 tygodni, 225 mg co 12 tygodni lub 225 mg co 24 tygodnie) lub odpowiadającego placebo, podawanych podskórnie. Pierwszorzędowym punktem końcowym była procentowa zmiana stężenia lipoproteiny(a) od wartości wyjściowej do 36. tygodnia (podana jako skorygowana o placebo średnia zmiana procentowa). Oceniano także bezpieczeństwo.

Wyniki

Spośród 281 włączonych pacjentów mediana stężenia lipoproteiny(a) na początku badania wynosiła 260,3 nmol na litr, a mediana stężenia cholesterolu frakcji lipoprotein o małej gęstości 67,5 mg na decylitr. Na początku badania 88% pacjentów przyjmowało statyny, 52% ezetymib, a 23% inhibitor konwertazy proproteinowej subtylizyna/keksyna typu 9 (PCSK9). Po 36 tygodniach stężenie lipoproteiny(a) wzrosło średnio o 3,6% w grupie placebo, podczas gdy leczenie olpasiranem istotnie i znacząco zmniejszyło stężenie lipoproteiny(a) w sposób zależny od dawki, co skutkowało skorygowanymi o placebo średnimi zmianami procentowymi wynoszącymi -70,5% w przypadku dawki 10 mg, -97,4% w przypadku dawki 75 mg, -101,1% w przypadku dawki 225 mg podawanej co 12 tygodni i -100,5% w przypadku dawki 225 mg podawanej co 24 tygodnie (p < 0,001 dla wszystkich porównań z wartością wyjściową). Ogólna częstość zdarzeń niepożądanych była podobna we wszystkich grupach badania. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi związanymi z olpasiranem były reakcje w miejscu wstrzyknięcia, głównie ból.

Wnioski

Leczenie olpasiranem istotnie zmniejszało stężenie lipoproteiny(a) u pacjentów z rozpoznaną miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego. Konieczne będą dłuższe i większe badania, aby określić wpływ leczenia olpasiranem na chorobę sercowo-naczyniową. (Finansowanie: Amgen; numer badania OCEAN[a]-DOSE w ClinicalTrials.gov: NCT04270760.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski