Wpływ torasemidu vs furosemidu po wypisie na śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny u pacjentów hospitalizowanych z powodu niewydolności serca
Randomizowane badanie kliniczne TRANSFORM-HF.
Badanie TRANSFORM-HF nie wykazało różnicy w śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny między torasemidem a furosemidem u pacjentów hospitalizowanych z powodu niewydolności serca. To rozstrzygające badanie pragmatyczne zakończyło wieloletnią hipotezę, że właściwości antyaldosteronowe torasemidu mogą zapewniać przewagę w zakresie przeżycia nad furosemidem.
Cele
Określenie, czy torasemid prowadzi do mniejszej śmiertelności w porównaniu z furosemidem u pacjentów hospitalizowanych z powodu niewydolności serca. PROJEKT, MIEJSCE I UCZESTNICY: TRANSFORM-HF było otwartym, pragmatycznym badaniem randomizowanym, do którego włączono 2859 uczestników hospitalizowanych z powodu niewydolności serca (niezależnie od frakcji wyrzutowej) w 60 szpitalach w Stanach Zjednoczonych. Rekrutacja trwała od czerwca 2018 r. do marca 2022 r., a obserwacja do 30 miesięcy w odniesieniu do zgonów i 12 miesięcy w odniesieniu do hospitalizacji. Ostateczną datą zbierania danych z obserwacji był lipiec 2022 r.
Metody
Strategia leczenia diuretykiem pętlowym torasemidem (n = 1431) lub furosemidem (n = 1428) z dawkowaniem wybieranym przez badacza. GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Pierwszorzędowym punktem końcowym była śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny w analizie czasu do zdarzenia. Było 5 drugorzędowych punktów końcowych, z których najwyżej w hierarchii znajdowały się zgon z jakiejkolwiek przyczyny lub hospitalizacja z jakiejkolwiek przyczyny oraz łączna liczba hospitalizacji oceniane w ciągu 12 miesięcy. Z góry określoną pierwszorzędową hipotezą było, że torasemid zmniejszy śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny o 20% w porównaniu z furosemidem.
Wyniki
W badaniu TRANSFORM-HF losowo przydzielono 2859 uczestników z medianą wieku 65 lat (IQR, 56-75), 36,9% stanowiły kobiety, a 33,9% osoby rasy czarnej. W trakcie mediany obserwacji wynoszącej 17,4 miesiąca łącznie 113 pacjentów (53 [3,7%] w grupie torasemidu i 60 [4,2%] w grupie furosemidu) wycofało zgodę na udział w badaniu przed jego zakończeniem. Zgon nastąpił u 373 z 1431 pacjentów (26,1%) w grupie torasemidu i u 374 z 1428 pacjentów (26,2%) w grupie furosemidu (hazard ratio, 1,02 [95% CI, 0,89-1,18]). W ciągu 12 miesięcy po randomizacji zgon z jakiejkolwiek przyczyny lub hospitalizacja z jakiejkolwiek przyczyny wystąpiły u 677 pacjentów (47,3%) w grupie torasemidu i u 704 pacjentów (49,3%) w grupie furosemidu (hazard ratio, 0,92 [95% CI, 0,83-1,02]). Odnotowano 940 hospitalizacji łącznie wśród 536 uczestników w grupie torasemidu oraz 987 hospitalizacji łącznie wśród 577 uczestników w grupie furosemidu (współczynnik częstości, 0,94 [95% CI, 0,84-1,07]). Wyniki były podobne w z góry określonych podgrupach, w tym u pacjentów z obniżoną, łagodnie obniżoną lub zachowaną frakcją wyrzutową.
Wnioski
U pacjentów wypisanych po hospitalizacji z powodu niewydolności serca torasemid w porównaniu z furosemidem nie spowodował istotnej różnicy w śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny w ciągu 12 miesięcy. Interpretacja tych wyników jest jednak ograniczona przez utratę pacjentów z obserwacji, zmianę grupy leczenia przez uczestników i brak przestrzegania zaleceń.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





