PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Zilebesiran, lek oparty na interferencji RNA w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

To pierwsze badanie z udziałem ludzi dotyczące zilebesiranu, leku opartego na interferencji RNA, którego celem jest wątrobowy angiotensynogen, wykazało utrzymujące się obniżenie ciśnienia tętniczego przez okres do 24 tygodni po pojedynczym wstrzyknięciu podskórnym. Wyniki te stanowią potencjalną zmianę paradygmatu w kierunku bardzo długo działającego leczenia hipotensyjnego wymagającego podawania tylko dwa razy w roku.

Wstęp

Angiotensynogen jest jedynym prekursorem peptydów angiotensyny i odgrywa kluczową rolę w patogenezie nadciśnienia tętniczego. Zilebesiran, badany lek oparty na interferencji RNA o przedłużonym czasie działania, hamuje wątrobową syntezę angiotensynogenu.

Metody

W tym badaniu fazy 1 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym losowo przydzielono w stosunku 2:1 do otrzymania pojedynczej, rosnącej dawki zilebesiranu podawanej podskórnie (10, 25, 50, 100, 200, 400 lub 800 mg) albo placebo i obserwowano przez 24 tygodnie (część A). W części B oceniano wpływ dawki 800 mg zilebesiranu na ciśnienie tętnicze w warunkach diety niskosolnej lub wysokosolnej, a w części E wpływ tej dawki przy jednoczesnym podawaniu irbesartanu. Punkty końcowe obejmowały bezpieczeństwo, właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne oraz zmianę skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego w stosunku do wartości wyjściowych, mierzoną za pomocą 24-godzinnego ambulatoryjnego pomiaru ciśnienia tętniczego.

Wyniki

Spośród 107 włączonych pacjentów u 5 wystąpiły łagodne, przemijające reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Nie zgłoszono przypadków hipotonii, hiperkaliemii ani pogorszenia czynności nerek wymagających interwencji medycznej. W części A u pacjentów otrzymujących zilebesiran obserwowano zmniejszenie stężenia angiotensynogenu w surowicy, które korelowało z podaną dawką (r = -0,56 w tygodniu 8; 95% przedział ufności, -0,69 do -0,39). Pojedyncze dawki zilebesiranu (≥200 mg) wiązały się ze zmniejszeniem skurczowego ciśnienia tętniczego (>10 mm Hg) i rozkurczowego ciśnienia tętniczego (>5 mm Hg) do tygodnia 8; zmiany te były spójne w całym cyklu dobowym i utrzymywały się po 24 tygodniach. Wyniki z części B i E były zgodne odpowiednio z osłabieniem wpływu na ciśnienie tętnicze przez dietę wysokosolną oraz ze wzmocnieniem efektu przez jednoczesne podawanie irbesartanu.

Wnioski

Zależne od dawki zmniejszenie stężenia angiotensynogenu w surowicy i 24-godzinnego ambulatoryjnego ciśnienia tętniczego utrzymywało się do 24 tygodni po pojedynczej dawce zilebesiranu wynoszącej 200 mg lub więcej podanej podskórnie; obserwowano łagodne reakcje w miejscu wstrzyknięcia. (Finansowanie: Alnylam Pharmaceuticals; numer w ClinicalTrials.gov: NCT03934307; numer EudraCT: 2019-000129-39).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski