Zodasiran, terapia RNAi ukierunkowana na ANGPTL3, w hiperlipidemii mieszanej.
To badanie zodasiranu, siRNA ukierunkowanego na ANGPTL3, opublikowane w NEJM, wykazało istotne zmniejszenie stężenia triglicerydów, cholesterolu LDL i cholesterolu nie-HDL u pacjentów z hiperlipidemią mieszaną. Wyniki ustanawiają nowy mechanizm oparty na RNA dla kompleksowego obniżania stężenia lipidów, wykraczający poza cele PCSK9 i APOC3.
Wstęp
Angiopoetyno-podobne białko 3 (ANGPTL3) hamuje lipazę lipoproteinową i lipazę śródbłonkową oraz wychwyt wątrobowy resztkowych lipoprotein bogatych w triglicerydy. Nosiciele wariantów ANGPTL3 powodujących utratę funkcji mają mniejsze stężenia triglicerydów, cholesterolu frakcji lipoprotein o małej gęstości (LDL), cholesterolu frakcji lipoprotein o dużej gęstości (HDL) i cholesterolu nie-HDL oraz mniejsze ryzyko miażdżycowej choroby układu sercowo-naczyniowego niż osoby niebędące nosicielami. Zodasiran jest terapią opartą na interferencji RNA (RNAi), ukierunkowaną na ekspresję ANGPTL3 w wątrobie.
Metody
Przeprowadziliśmy podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie fazy 2b z różnymi dawkami, aby ocenić bezpieczeństwo i skuteczność zodasiranu u dorosłych z hiperlipidemią mieszaną (stężenie triglicerydów na czczo od 150 do 499 mg na decylitr oraz stężenie cholesterolu LDL ≥70 mg na decylitr albo stężenie cholesterolu nie-HDL ≥100 mg na decylitr). Kwalifikujących się pacjentów losowo przydzielono w stosunku 3:1 do otrzymywania wstrzyknięć podskórnych zodasiranu (50, 100 lub 200 mg) albo placebo w dniu 1 i w tygodniu 12 i obserwowano do tygodnia 36. Pierwszorzędowym punktem końcowym była procentowa zmiana stężenia triglicerydów od wartości wyjściowej do tygodnia 24.
Wyniki
Łącznie 204 pacjentów zostało poddanych randomizacji. W tygodniu 24 zaobserwowano znaczne, zależne od dawki średnie zmniejszenie stężenia ANGPTL3 w porównaniu z wartością wyjściową po zodasiranie (różnica zmiany w porównaniu z placebo wyniosła -54 punkty procentowe przy 50 mg, -70 punktów procentowych przy 100 mg i -74 punkty procentowe przy 200 mg) oraz istotne, zależne od dawki zmniejszenie stężenia triglicerydów (różnica zmiany w porównaniu z placebo wyniosła odpowiednio -51 punktów procentowych, -57 punktów procentowych i -63 punkty procentowe) (p < 0,001 dla wszystkich porównań). Inne różnice zmiany w stosunku do wartości wyjściowej w porównaniu z placebo obejmowały: dla stężenia cholesterolu nie-HDL -29 punktów procentowych przy 50 mg, -29 punktów procentowych przy 100 mg i -36 punktów procentowych przy 200 mg; dla stężenia apolipoproteiny B odpowiednio -19 punktów procentowych, -15 punktów procentowych i -22 punkty procentowe; a dla stężenia cholesterolu LDL odpowiednio -16 punktów procentowych, -14 punktów procentowych i -20 punktów procentowych. Zaobserwowaliśmy przejściowe zwiększenie stężenia hemoglobiny glikowanej u pacjentów z wcześniej istniejącą cukrzycą, którzy otrzymali największą dawkę zodasiranu.
Wnioski
U pacjentów z hiperlipidemią mieszaną zodasiran wiązał się z istotnym zmniejszeniem stężenia triglicerydów po 24 tygodniach. (Sfinansowano przez Arrowhead Pharmaceuticals; ARCHES-2 numer ClinicalTrials.gov, NCT04832971.).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





