PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Przerwanie lub kontynuacja stosowania beta-blokerów po zawale mięśnia sercowego.

Badanie REDUCE-AMI wykazało, że kontynuacja w porównaniu z przerwaniem długotrwałego leczenia beta-blokerem po zawale mięśnia sercowego u pacjentów z zachowaną frakcją wyrzutową nie miała wpływu na złożony punkt końcowy obejmujący zgon lub MI. Wraz z badaniem ABYSS stanowi to ostateczny dowód, że beta-blokery można bezpiecznie odstawić po MI, gdy LVEF jest zachowana.

Wstęp

Nie jest znany właściwy czas trwania leczenia lekami z grupy beta-blokerów po zawale mięśnia sercowego. Potrzebne są dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności przerwania długotrwałego leczenia beta-blokerem w celu zmniejszenia działań niepożądanych i poprawy jakości życia u pacjentów z niepowikłanym zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie.

Metody

W wieloośrodkowym, otwartym, randomizowanym badaniu oceniającym nie mniejszą skuteczność, przeprowadzonym w 49 ośrodkach we Francji, losowo przydzielono pacjentów z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie, w stosunku 1:1, do przerwania lub kontynuacji leczenia beta-blokerem. Wszyscy pacjenci mieli frakcję wyrzutową lewej komory wynoszącą co najmniej 40% podczas długotrwałego leczenia beta-blokerem i nie mieli zdarzenia sercowo-naczyniowego w wywiadzie w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Pierwszorzędowym punktem końcowym był złożony punkt końcowy obejmujący zgon, niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego, niezakończony zgonem udar mózgu lub hospitalizację z przyczyn sercowo-naczyniowych w najdłuższym okresie obserwacji (minimum 1 rok), według analizy nie mniejszej skuteczności (określonej jako różnica między grupami <3 punkty procentowe dla górnej granicy dwustronnego 95% przedziału ufności). Głównym drugorzędowym punktem końcowym była zmiana jakości życia mierzona kwestionariuszem European Quality of Life-5 Dimensions.

Wyniki

Łącznie 3698 pacjentów zostało poddanych randomizacji: 1846 do grupy przerwania i 1852 do grupy kontynuacji. Mediana czasu między ostatnim zawałem mięśnia sercowego a randomizacją wynosiła 2,9 roku (rozstęp międzykwartylowy, 1,2 do 6,4), a mediana okresu obserwacji wynosiła 3,0 roku (rozstęp międzykwartylowy, 2,0 do 4,0). Zdarzenie pierwszorzędowego punktu końcowego wystąpiło u 432 z 1812 pacjentów (23,8%) w grupie przerwania i u 384 z 1821 pacjentów (21,1%) w grupie kontynuacji (różnica ryzyka, 2,8 punktu procentowego; 95% przedział ufności [CI], <0,1 do 5,5), co dawało hazard ratio 1,16 (95% CI, 1,01 do 1,33; p = 0,44 dla nie mniejszej skuteczności). Przerwanie leczenia beta-blokerem nie wydawało się poprawiać jakości życia pacjentów.

Wnioski

U pacjentów z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie nie wykazano, że przerwanie długotrwałego leczenia beta-blokerem ma nie mniejszą skuteczność niż strategia kontynuacji beta-blokerów. (Sfinansowano przez francuskie Ministerstwo Zdrowia i ACTION Study Group; ABYSS numer ClinicalTrials.gov, NCT03498066; numer EudraCT, 2017-003903-23.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski