PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Spironolakton a amiloryd w nadciśnieniu tętniczym opornym

Randomizowane badanie kliniczne.

To randomizowane badanie wykazało, że spironolakton był skuteczniejszy od amilorydu w obniżaniu ciśnienia tętniczego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym opornym. Wynik potwierdził spironolakton jako preferowany lek czwartego rzutu i określił porównawczą skuteczność leków moczopędnych oszczędzających potas.

Cele

Określenie, czy amiloryd nie jest gorszy od spironolaktonu w obniżaniu skurczowego ciśnienia tętniczego (SBP) mierzonego w domu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym opornym. PLAN, MIEJSCE I UCZESTNICY: Prospektywne, otwarte, randomizowane badanie kliniczne z zaślepioną oceną punktów końcowych, przeprowadzone w 14 ośrodkach w Korei Południowej. Od 16 listopada 2020 roku do 29 lutego 2024 roku włączono 118 pacjentów z domowym SBP wynoszącym 130 mm Hg lub więcej po 4-tygodniowym okresie wstępnym z zastosowaniem złożonego preparatu trzech leków w stałych dawkach (antagonista receptora angiotensyny, bloker kanału wapniowego i tiazyd).

Metody

Pacjentów losowo przydzielono w stosunku 1:1 do otrzymywania spironolaktonu w dawce 12,5 mg/d (n = 60) lub amilorydu w dawce 5 mg/d (n = 58). Jeśli domowe SBP nadal wynosiło 130 mm Hg lub więcej, a stężenie potasu w surowicy było mniejsze niż 5,0 mmol/L po 4 tygodniach, dawki zwiększano odpowiednio do 25 mg/d i 10 mg/d. GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Pierwszorzędowym punktem końcowym była różnica między grupami w zmianie domowego SBP w 12. tygodniu, z marginesem nie gorszej skuteczności wynoszącym -4,4 mm Hg dla dolnej granicy przedziału ufności. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały odsetki osiągnięcia SBP poniżej 130 mm Hg w pomiarach domowych i gabinetowych.

Wyniki

Mediana wieku badanej populacji wynosiła 55 lat, a mężczyźni stanowili 70%. Nie stwierdzono różnic między grupami w charakterystyce demograficznej, poza stosowaniem α-blokerów (8,6% w grupie amilorydu i 0% w grupie spironolaktonu). Średnie wyjściowe domowe SBP wynosiły 141,5 (SD, 7,9) mm Hg i 142,3 (SD, 8,5) mm Hg odpowiednio w grupach amilorydu i spironolaktonu. W 12. tygodniu średnie pomiary domowego SBP zmieniły się w stosunku do wartości wyjściowych o -13,6 (SD, 8,6) mm Hg i -14,7 (SD, 11,0) mm Hg odpowiednio w grupach amilorydu i spironolaktonu (różnica zmiany między grupami -0,68 mm Hg; 90% CI, -3,50 do 2,14 mm Hg), co wykazało, że amiloryd nie był gorszy od spironolaktonu. Odsetki osiągnięcia SBP poniżej 130 mm Hg w pomiarach domowych w grupach amilorydu i spironolaktonu wynosiły odpowiednio 66,1% i 55,2%, a w pomiarach gabinetowych odpowiednio 57,1% i 60,3%, bez różnicy między 2 grupami. W grupie amilorydu wystąpił jeden przypadek przerwania leczenia z powodu hiperkaliemii, a w żadnej z grup nie odnotowano przypadków ginekomastii.

Wnioski

Amiloryd nie był gorszy od spironolaktonu w obniżaniu domowego SBP, co sugeruje, że może być skuteczną alternatywą w leczeniu nadciśnienia tętniczego opornego.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski