Wpływ wskaźnika masy ciała, otyłości centralnej i utraty masy ciała na korzyści z tirzepatydu w HFpEF
Badanie SUMMIT.
Ta analiza badania SUMMIT potwierdziła, że tirzepatyd przynosi korzyści pacjentom z HFpEF w sposób spójny niezależnie od BMI, miar otyłości centralnej czy stopnia uzyskanej utraty masy ciała, co wspiera stosowanie leku w całym spektrum otyłości.
Wstęp
Badanie SUMMIT wykazało, że długo działający agonista receptora glukozozależnego peptydu insulinotropowego i receptora glukagonopodobnego peptydu 1, tirzepatyd, zmniejszył ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pogorszenia niewydolności serca (HF) u pacjentów z niewydolnością serca z zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF) związaną z otyłością. Efekty mogą różnić się w zależności od wyjściowego nasilenia otyłości, jej rozmieszczenia lub wielkości utraty masy ciała.
Cele
W tej analizie autorzy porównali wyjściowe cechy charakterystyczne i efekty tirzepatydu na pierwszorzędowe i inne punkty końcowe w zależności od wyjściowego nasilenia i rozmieszczenia otyłości oraz zbadali zależności między stopniem uzyskanej utraty masy ciała a wynikami.
Metody
W badaniu SUMMIT 731 pacjentów z HFpEF w klasie czynnościowej II-IV według NYHA i wskaźnikiem masy ciała (BMI) ≥30 kg/m2 losowo przydzielono do tirzepatydu (n = 364) lub placebo (n = 367). Pierwszorzędowymi wynikami były czas do zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pogorszenia HF oraz zmiana Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire Clinical Summary Score (KCCQ-CSS) po 52 tygodniach. Kluczowe drugorzędowe wyniki obejmowały zmiany dystansu 6-minutowego testu chodu (6MWD), białka C-reaktywnego (CRP) i masy ciała (BW) po 52 tygodniach. W tej analizie wtórnej pierwszorzędowe i drugorzędowe punkty końcowe analizowano na podstawie nasilenia otyłości (BMI) i jej rozmieszczenia (wskaźnik obwód talii/wzrost [WHR]). Punkty końcowe typu czas do zdarzenia analizowano za pomocą modelu regresji Coxa, a punkty końcowe ciągłe oceniano za pomocą modelu efektów mieszanych dla powtarzanych pomiarów. Oceniono również zależności między zmianami BW i obwodu talii (WC) podczas leczenia tirzepatydem a zmianami kluczowych punktów końcowych.
Wyniki
Pacjenci z HFpEF związaną z otyłością i wyższym BMI byli młodsi i częściej były to kobiety, z cięższymi objawami HF i ograniczeniami fizycznymi, większym zwiększeniem objętości płynów pomimo częstszego stosowania diuretyków i mniejszymi stężeniami peptydów natriuretycznych oraz cięższym ogólnoustrojowym stanem zapalnym w porównaniu z pacjentami z niższym BMI. Wyniki te były w dużej mierze podobne przy porównywaniu pacjentów według wyjściowego WHR, ale osoby z wyższym WHR miały także gorszą wydolność wysiłkową i cięższą chorobę nerek. Nie stwierdzono dowodów heterogeniczności efektu tirzepatydu na ryzyko pogorszenia HF lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych według tercyla BMI lub WHR. Jednak wraz ze wzrostem tercyli wyjściowego BMI obserwowano większą poprawę 6MWD (szacunkowa różnica w leczeniu [ETD]: 9,9 vs 26,3 vs 37,5 m; p = 0,025) oraz większe zmniejszenie BW (ETD: -10,7% vs -11,8% vs -14,4%; p = 0,006) i skurczowego ciśnienia tętniczego (ETD: -1,00 vs -6,65 vs -6,62 mm Hg; p = 0,035) podczas stosowania tirzepatydu w porównaniu z placebo, z tendencją do większej poprawy KCCQ-CSS (p = 0,097). Wśród osób zrandomizowanych do tirzepatydu większa utrata masy ciała po 52 tygodniach wiązała się z większą poprawą 6MWD, KCCQ-CSS, CRP i ciśnienia tętniczego, a większe zmniejszenie WC wiązało się z większym zwiększeniem 6MWD i KCCQ-CSS. Pacjenci z podwyższonym WHR, ale niższym BMI mieli wyższą klasę czynnościową NYHA i wyższe stężenie N-końcowego peptydu natriuretycznego typu pro-B, gorszą czynność nerek i mniejszy 6MWD w porównaniu z pacjentami z niższym WHR, ale wyższym BMI.
Wnioski
U pacjentów z HFpEF związaną z otyłością większe BMI wiąże się z młodszym wiekiem, płcią żeńską, większym przeciążeniem objętościowym i stanem zapalnym oraz cięższą HF, a osoby z większym WHR wykazywały również większe upośledzenie czynności nerek i wydolności wysiłkowej. Tirzepatyd konsekwentnie zmniejszał ryzyko HF lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych niezależnie od wyjściowego BMI, ale istniały dane sugerujące większą poprawę 6MWD u osób z wyższym wyjściowym BMI. Większa utrata masy ciała podczas leczenia tirzepatydem wiązała się z większą poprawą 6MWD i KCCQ. (A Study of Tirzepatide [LY3298176] in Participants With Heart Failure With Preserved Ejection Fraction [HfpEF] and Obesity [SUMMIT]; NCT04847557).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





