PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Inhibitor kotransportera sodowo-glukozowego 2 z antagonistą aldosteronu i bez niego w niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową

Badanie SOGALDI-PEF.

Ta analiza wykazała, że połączenie inhibitorów SGLT2 z antagonistami aldosteronu w HFpEF zapewnia addytywną korzyść sercowo-naczyniową wykraczającą poza działanie każdej z klas leków osobno, co wspiera wyłaniające się podejście czterech filarów w niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową.

Wstęp

Inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2i) i antagoniści receptora mineralokortykoidowego poprawiły wyniki dotyczące niewydolności serca w niewydolności serca z łagodnie zmniejszoną frakcją wyrzutową lub niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową; ich połączenia nie testowano jednak w sposób randomizowany. To, czy skojarzenie SGLT2i i antagonisty receptora mineralokortykoidowego przynosi korzyści w porównaniu z samym SGLT2i, wymaga badań przeznaczonych do tego celu.

Cele

Celem tego badania jest porównanie skuteczności i bezpieczeństwa skojarzenia dapagliflozyny ze spironolaktonem z samą dapagliflozyną w niewydolności serca z łagodnie zmniejszoną frakcją wyrzutową i niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową.

Metody

Było to prospektywne, randomizowane, otwarte badanie naprzemienne z zaślepioną oceną punktów końcowych. Wielkość próby 108 pacjentów zapewniała moc do wykrycia różnicy 0,15 Log N-końcowego peptydu natriuretycznego typu pro-B (NT-proBNP) między sekwencjami skojarzenia dapagliflozyny ze spironolaktonem i samej dapagliflozyny, będącej pierwszorzędowym wynikiem badania. Każdą sekwencję leczenia stosowano przez 12 tygodni.

Wyniki

Zrandomizowano stu ośmiu pacjentów. Mediana wieku wynosiła 76 lat (Q1-Q3: 71-81 lat), 57% stanowiły kobiety, szacunkowa wartość współczynnika filtracji kłębuszkowej (eGFR) wynosiła 72 mL/min/1,73 m2 (Q1-Q3: 49-89 mL/min/1,73 m2), stężenie potasu 4,3 mmol/L (Q1-Q3: 4,0-4,6 mmol/L), a 45% miało cukrzycę. Mediana NT-proBNP wynosiła 746 pg/mL (Q1-Q3: 401-1493 pg/mL), a mediana LogNT-proBNP 6,6 jednostek Log (Q1-Q3: 6,0-7,3 jednostek Log). W porównaniu z dapagliflozyną skojarzenie dapagliflozyny ze spironolaktonem zmniejszyło stężenia LogNT-proBNP: -0,11 (95% CI: -0,22 do -0,01) jednostek Log (p = 0,035), co odpowiada 11% względnemu zmniejszeniu, i zwiększyło szansę osiągnięcia ≥20% zmniejszenia NT-proBNP (OR: 2,27; 95% CI: 1,16-4,44; p = 0,016). W porównaniu z dapagliflozyną skojarzenie dapagliflozyny ze spironolaktonem zmniejszyło skurczowe ciśnienie tętnicze (-5,2 mm Hg; 95% CI: -8,4 do -2,0 mm Hg), zmniejszyło Log wskaźnika albumina/kreatynina w moczu (-0,32 Log; 95% CI: -0,54 do -0,11 Log), zmniejszyło eGFR (-6,4 mL/min/1,73 m2; 95% CI: -8,3 do -4,4 mL/min/1,73 m2) oraz zwiększyło stężenie potasu w surowicy (+0,32 mmol/L; 95% CI: 0,23-0,41 mmol/L) i częstość stężenia potasu w surowicy (>5,5 mmol/L: 5 [4,8%] vs 1 [0,9%]).

Wnioski

Skojarzenie dapagliflozyny ze spironolaktonem zmniejszyło NT-proBNP bardziej niż dapagliflozyna. Przy skojarzeniu dapagliflozyny ze spironolaktonem obserwowano większe zmniejszenie eGFR i zwiększenie stężenia potasu (SOGALDI-PEF [Dapagliflozin With or Without Spironolactone for HFpEF]; NCT05676684).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski