PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Abelacymab w porównaniu z rywaroksabanem u pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych przeciwpłytkowo

Analiza zdefiniowana a priori badania AZALEA-TIMI 71.

Ta podanaliza badania AZALEA-TIMI 71 potwierdziła, że abelacymab powoduje mniej krwawień niż rywaroksaban nawet u pacjentów z AF otrzymujących jednocześnie leczenie przeciwpłytkowe, czyli w scenariuszu o największym ryzyku krwawienia podczas antykoagulacji.

Wstęp

Łączenie leczenia przeciwpłytkowego (APT) z konwencjonalnymi lekami przeciwkrzepliwymi zwiększa ryzyko krwawień. W badaniu AZALEA-TIMI 71 (Safety and Tolerability of Abelacimab [MAA868] vs Rivaroxaban in Patients With Atrial Fibrillation) nowy inhibitor czynnika XI, abelacymab, istotnie zmniejszył ryzyko krwawień w porównaniu z rywaroksabanem u pacjentów z migotaniem przedsionków. To, czy bezpieczeństwo skojarzonego leczenia przeciwzakrzepowego różni się w kontekście hamowania czynnika XI, nie zostało dobrze scharakteryzowane.

Metody

W tej analizie badania AZALEA-TIMI 71 zdefiniowanej a priori, w której pacjentów randomizowano między marcem a grudniem 2021 roku do 1 z 2 podskórnych miesięcznych dawek abelacymabu (90 lub 150 mg) albo doustnego rywaroksabanu (20 mg na dobę, dawka zmniejszona do 15 mg u pacjentów z klirensem kreatyniny ≤50 mL/min), pacjentów stratyfikowano według planowanego jednoczesnego stosowania APT. Pierwszorzędowy złożony punkt końcowy dużego lub klinicznie istotnego niewielkiego krwawienia oraz inne wyniki dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności zbadano w zależności od jednoczesnego APT i randomizowanego leczenia.

Wyniki

Spośród 1287 pacjentów (44% kobiet; mediana wieku 74 lata [rozstęp międzykwartylowy 69-78]) 318 (24,7%) otrzymywało APT w punkcie wyjściowym z planowaną kontynuacją (15,5% tylko kwas acetylosalicylowy, 7,5% tylko inhibitor P2Y12 i 1,6% podwójne APT). W ramieniu rywaroksabanu częstość dużych lub klinicznie istotnych niewielkich krwawień wynosiła 10,6 na 100 pacjentolat przy jednoczesnym APT w porównaniu z 7,7 na 100 pacjentolat bez niego. W ramionach abelacymabu częstości wynosiły 2,5 i 3,5 na 100 pacjentolat odpowiednio dla dawek 90 mg i 150 mg przy jednoczesnym APT oraz 2,7 i 3,1 na 100 pacjentolat bez jednoczesnego APT. Każda dawka abelacymabu istotnie zmniejszyła duże lub klinicznie istotne niewielkie krwawienia w porównaniu z rywaroksabanem, zarówno u osób z jednoczesnym APT (skorygowany hazard ratio 0,26 [95% CI 0,10-0,70] i 0,30 [95% CI 0,12-0,74] odpowiednio dla 90 mg i 150 mg abelacymabu w porównaniu z rywaroksabanem), jak i u osób bez jednoczesnego APT (skorygowany hazard ratio 0,34 [95% CI 0,19-0,60] i 0,40 [95% CI 0,23-0,68] odpowiednio dla 90 mg i 150 mg abelacymabu; p dla interakcji=0,56 i 0,60, odpowiednio). U pacjentów z jednoczesnym APT stwierdzano tendencję do większych bezwzględnych zmniejszeń ryzyka przy abelacymabie (8,1 i 7,1 odpowiednio dla 90 mg i 150 mg abelacymabu w porównaniu z rywaroksabanem) niż u pacjentów bez jednoczesnego APT (odpowiednio 5,0 i 4,6).

Wnioski

Hamowanie czynnika XI abelacymabem konsekwentnie zmniejszało krwawienia w porównaniu z rywaroksabanem niezależnie od jednoczesnego stosowania APT, z większymi bezwzględnymi zmniejszeniami krwawień u osób wymagających jednoczesnego APT. Dane te sugerują, że hamowanie czynnika XI może być bezpieczną opcją przeciwkrzepliwą u pacjentów z migotaniem przedsionków wymagających jednoczesnego APT. REJESTRACJA: URL: https://www.clinicaltrials.gov; Unikalny identyfikator: NCT04755283.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski