Wpływ obicetrapibu na poważne niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe u pacjentów wysokiego ryzyka
Analiza zbiorcza.
Ta analiza zbiorcza sugeruje, że obicetrapib może zmniejszać MACE u pacjentów wysokiego ryzyka, co stanowi pierwszy sygnał klinicznej korzyści sercowo-naczyniowej ze strony inhibitora CETP po dziesięcioleciach niepowodzeń wcześniejszych leków z tej klasy.
Wstęp
Inhibitor białka transferowego estrów cholesterolu, obicetrapib, zmniejsza stężenie lipidów aterogennych i zwiększa stężenie cholesterolu frakcji lipoprotein o dużej gęstości (HDL-C).
Cele
W tym badaniu starano się ustalić wpływ obicetrapibu na zdarzenia sercowo-naczyniowe.
Metody
Wpływ obicetrapibu w dawce 10 mg i placebo stosowanych codziennie na częstość poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych (MACE) badano w analizie zbiorczej 354 pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (HeFH) i 2530 pacjentów z miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego (ASCVD) w okresie 365 dni. Badano również związek między stężeniami lipidów w trakcie leczenia a MACE.
Wyniki
Kohorta (średni wiek 66 lat, 36% kobiet, ASCVD 82%, HeFH 27%, cukrzyca 35%) miała następujące mediany wyjściowych stężeń: cholesterol frakcji lipoprotein o małej gęstości (LDL-C) 92 mg/dl, HDL-C 48 mg/dl, apolipoproteina B (ApoB) 88 mg/dl, cholesterol nie-HDL 116 mg/dl oraz lipoproteina(a) (Lp(a)) 40,5 nmol/l. Obicetrapib spowodował większe zmniejszenie LDL-C (-34,0 vs -4,0 mg/dl, -37,8% vs -4,6%), ApoB (-19,0 vs -3,0 mg/dl, -21,7% vs -3,6%), cholesterolu nie-HDL (-36,0 vs -4,0 mg/dl, -32,4% vs -3,7%) i Lp(a) (-9,8 vs 0 nmol/l, -32,5% vs 0%) oraz zwiększył HDL-C (+68,0 vs +1,0 mg/dl, +140,0% vs +1,5%). Częstość zgonu z powodu choroby wieńcowej, zawału mięśnia sercowego, udaru niedokrwiennego lub rewaskularyzacji wieńcowej była mniejsza w grupie obicetrapibu (3,9% vs 5,0%; HR: 0,77; 95% CI: 0,54-1,11; p = 0,16), ze zmniejszeniem ryzyka w drugich 6 miesiącach (HR: 0,60; 95% CI: 0,37-0,99; p = 0,04). Częstość zgonu z powodu choroby wieńcowej, zawału mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji wieńcowej była mniejsza w grupie obicetrapibu (3,2% vs 4,7%; HR: 0,68; 95% CI: 0,46-1,00; p = 0,048), ze zmniejszeniem ryzyka w drugich 6 miesiącach (HR: 0,45; 95% CI: 0,26-0,77; p = 0,003). Osiągnięte stężenia LDL-C (p = 0,003), ApoB (p = 0,007), cholesterolu nie-HDL (p = 0,01), Lp(a) (p = 0,003) i HDL-C (p = 0,0001) wiązały się z częstością zdarzeń.
Wnioski
Leczenie obicetrapibem wiązało się ze zmniejszeniem liczby zdarzeń wieńcowych, widocznym po 6 miesiącach leczenia.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





