PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Rewaskularyzacja całkowita a rewaskularyzacja wyłącznie zmiany odpowiedzialnej w ostrym zawale mięśnia sercowego (Complete Revascularisation Trialists' Collaboration)

metaanaliza danych indywidualnych pacjentów z badań z randomizacją.

Ta metaanaliza danych indywidualnych pacjentów przeprowadzona przez Complete Revascularisation Trialists dostarczyła rozstrzygających dowodów, że rewaskularyzacja całkowita zmniejsza liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych i zawałów mięśnia sercowego w porównaniu z PCI wyłącznie zmiany odpowiedzialnej u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego i chorobą wielonaczyniową. Analiza zbiorcza rozstrzyga pozostałe wątpliwości dotyczące tej strategii.

Wstęp

U pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi i wielonaczyniową chorobą wieńcową częstym dylematem jest pytanie, czy zastosować strategię rewaskularyzacji całkowitej, w której przezskórną interwencję wieńcową (PCI) wykonuje się rutynowo również na zmianach niebędących przyczyną zawału (oprócz zmiany odpowiedzialnej), czy ograniczyć PCI wyłącznie do zmiany odpowiedzialnej. Celem Complete Revascularisation Trialists' Collaboration było ustalenie, na podstawie całości danych z badań z randomizacją, wpływu strategii rewaskularyzacji całkowitej na poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe oraz tego, czy zmniejsza ona liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Metody

W tej metaanalizie danych indywidualnych pacjentów włączano badania, jeśli obejmowały co najmniej 250 pacjentów, porównywały strategię rewaskularyzacji całkowitej (z PCI) ze strategią PCI wyłącznie zmiany odpowiedzialnej oraz obejmowały pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST lub zawałem mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST. Aby upewnić się, że żadne badanie nie zostało pominięte, przeszukano Ovid MEDLINE, Embase i Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL) pod kątem randomizowanych badań kontrolowanych opublikowanych w latach 1996 do 15 września 2025. Pierwszorzędowymi wynikami były złożony punkt końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych lub nowy zawał mięśnia sercowego oraz sam zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych. Hierarchiczne testowanie samego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych zaplanowano w zależności od zmniejszenia liczby zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych lub nowych zawałów mięśnia sercowego, na podstawie zdefiniowanego a priori poziomu alfa wynoszącego 0,04. Jednoetapową metaanalizę danych indywidualnych pacjentów przeprowadzono za pomocą modelu kruchości Coxa (Cox frailty). Zgon z jakiejkolwiek przyczyny był wynikiem drugorzędowym; zgon z przyczyn niesercowo-naczyniowych i nowy zawał mięśnia sercowego były wynikami dodatkowymi. Wszystkie analizy obejmowały wszystkich pacjentów przydzielonych losowo. Metaanaliza została zarejestrowana w PROSPERO, CRD420251124098.

Wyniki

Włączono sześć randomizowanych badań kontrolowanych obejmujących 8836 osób. Mediana wieku wynosiła 65,8 roku (IQR 57,0-76,0), a 2088 (23,6%) pacjentów stanowiły kobiety, a 6748 (76,4%) mężczyźni. Łącznie u 7768 (87,9%) pacjentów wystąpił zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, a u 1068 (12,1%) zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST. Po medianie okresu obserwacji wynoszącej 36,0 miesiąca (IQR 30,6-48,0) zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych lub nowy zawał mięśnia sercowego wystąpił u 382 (9,0%) z 4259 pacjentów w grupie rewaskularyzacji całkowitej w porównaniu z 528 (11,5%) z 4577 pacjentów w grupie rewaskularyzacji wyłącznie zmiany odpowiedzialnej (hazard ratio [HR] 0,76 [95% CI 0,67-0,87], p < 0,0001). Zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych było 155 (3,6%) w grupie rewaskularyzacji całkowitej w porównaniu z 209 (4,6%) w grupie rewaskularyzacji wyłącznie zmiany odpowiedzialnej (HR 0,76 [95% CI 0,62-0,93], p = 0,0091). Zgon z jakiejkolwiek przyczyny wystąpił u 308 (7,2%) pacjentów w grupie rewaskularyzacji całkowitej w porównaniu z 370 (8,1%) pacjentami w grupie rewaskularyzacji wyłącznie zmiany odpowiedzialnej (HR 0,85 [95% CI 0,73-0,99], p = 0,039). Zgony z przyczyn niesercowo-naczyniowych występowały z podobną częstością w obu grupach (153 [3,6%] w grupie rewaskularyzacji całkowitej vs 161 [3,5%] w grupie rewaskularyzacji wyłącznie zmiany odpowiedzialnej; HR 0,98 [95% CI 0,78-1,22], p = 0,85). Rewaskularyzacja całkowita zmniejszyła liczbę nowych zawałów mięśnia sercowego w porównaniu z PCI wyłącznie zmiany odpowiedzialnej (255 [6,0%] vs 357 [7,8%]; HR 0,76 [95% CI 0,65-0,90], p = 0,0011).

Wnioski

U pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego i chorobą wielonaczyniową rewaskularyzacja całkowita zmniejszyła częstość złożonego punktu końcowego obejmującego zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych lub nowy zawał mięśnia sercowego, a także samego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, w porównaniu ze strategią PCI wyłącznie zmiany odpowiedzialnej. Ponadto zgon z jakiejkolwiek przyczyny występował rzadziej po rewaskularyzacji całkowitej. Dane te stanowią najsilniejsze i najbardziej wiarygodne dotychczasowe dowody, że rewaskularyzacja całkowita poprawia istotne kliniczne wyniki sercowo-naczyniowe.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski