Długoterminowy wpływ ICD w nieniedokrwiennej niewydolności serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową
Analiza wydłużonej obserwacji badania DANISH.
Wydłużona obserwacja badania DANISH potwierdziła, że ICD w nieniedokrwiennej HFrEF nie zapewniają istotnej długoterminowej korzyści w zakresie przeżycia, nawet po ponad dekadzie obserwacji. Utrzymujący się wynik negatywny wzmacnia dyskusję o wskazaniach do ICD w kardiomiopatii nieniedokrwiennej.
Wstęp
Najczęstsze przyczyny zgonu mogą zmieniać się w czasie w niewydolności serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową (HFrEF). Te zmiany mogą wpływać na bilans ryzyka i korzyści interwencji takich jak wszczepialne kardiowertery-defibrylatory (ICD), których zadaniem jest zapobieganie nagłej śmierci sercowej. Długoterminowa obserwacja jest zatem niezbędna do ustalenia, czy wczesne korzyści się utrzymują, zmniejszają, czy zanikają z czasem.
Cele
Celem badania była ocena długoterminowego wpływu wszczepienia ICD w profilaktyce pierwotnej w porównaniu ze zwykłą opieką kliniczną u pacjentów z nieniedokrwienną HFrEF włączonych do badania DANISH (Danish Study To Assess the Efficacy of ICDs in Patients With Nonischemic Systolic Heart Failure on Mortality).
Metody
Do badania DANISH włączono 1116 pacjentów z nieniedokrwienną HFrEF, frakcją wyrzutową lewej komory ≤35%, klasą czynnościową NYHA II-III (klasa IV, jeśli planowano terapię resynchronizującą) i podwyższonym stężeniem peptydów natriuretycznych. Pierwszorzędowym wynikiem był zgon z jakiejkolwiek przyczyny, a wynikami drugorzędowymi były zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych i nagły zgon sercowo-naczyniowy. W tym badaniu z wydłużoną obserwacją pacjentów obserwowano do zgonu lub do 31 stycznia 2024, zależnie od tego, co nastąpiło wcześniej.
Wyniki
Podczas mediany okresu obserwacji wynoszącej 13,2 roku (Q1-Q3: 11,6-14,6 roku) zmarło 294 pacjentów (52,9%) w grupie ICD i 299 (53,4%) w grupie kontrolnej. W porównaniu ze zwykłą opieką kliniczną wszczepienie ICD nie zmniejszyło istotnie długoterminowej częstości zgonu z jakiejkolwiek przyczyny (HR: 0,96; 95% CI: 0,82-1,13), ale zmniejszyło długoterminową częstość nagłego zgonu sercowo-naczyniowego (HR: 0,54; 95% CI: 0,36-0,80). Wpływ wszczepienia ICD na zgon z jakiejkolwiek przyczyny był spójny niezależnie od wieku (p interakcji = 0,89). Jednak wiek istotnie modyfikował wpływ wszczepienia ICD na nagły zgon sercowo-naczyniowy: wszczepienie ICD zmniejszyło częstość tego wyniku u pacjentów w wieku ≤70 lat (HR: 0,38; 95% CI: 0,23-0,62), ale nie u pacjentów w wieku >70 lat (HR: 1,27; 95% CI: 0,56-2,89; p interakcji = 0,01). Podobne tendencje obserwowano, gdy wiek analizowano jako zmienną ciągłą. Wpływ wszczepienia ICD był ogólnie spójny w innych kluczowych podgrupach, w tym w zależności od stosowania terapii resynchronizującej na początku badania.
Wnioski
U pacjentów z nieniedokrwienną HFrEF podczas mediany okresu obserwacji wynoszącej 13,2 roku wszczepienie ICD w profilaktyce pierwotnej nie zmniejszyło liczby zgonów z jakiejkolwiek przyczyny, ale zmniejszyło liczbę nagłych zgonów sercowo-naczyniowych, a młodsze osoby wydawały się odnosić większą korzyść. (Danish ICD Study in Patients With Dilated Cardiomyopathy [DANISH]; NCT00542945).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





