PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Rola prób prowokacyjnych i obrazowania wysiłkowego w identyfikacji kandydatów do leczenia inhibitorami miozyny sercowej.

Zawężenie drogi odpływu lewej komory (LVOTO) wywołuje objawy w obturacyjnej kardiomiopatii przerostowej (oHCM). U niektórych pacjentów zawężenie kwalifikujące do leczenia występuje wyłącznie w echokardiografii wysiłkowej. W tej jednoośrodkowej retrospektywnej kohorcie (56 objawowych pacjentów z oHCM leczonych mawakamtenem) 42,9% zakwalifikowało się wyłącznie na podstawie echokardiografii wysiłkowej. Pacjenci ci nie mieli łagodniejszej choroby: ograniczenie funkcjonalne i wydolność wysiłkowa były podobne jak u osób kwalifikujących się w spoczynku lub w próbie Valsalvy. Po 24 tygodniach w obu grupach w podobnym stopniu osiągnięto gradient nieobturacyjny (<30 mmHg) i poprawę w klasie NYHA. Echokardiografia wysiłkowa identyfikuje zatem znaczną grupę pacjentów z oHCM kwalifikujących się do leczenia, których pomija ocena w spoczynku.

Cele

Zawężenie drogi odpływu lewej komory (LVOTO) wywołuje objawy i ograniczenie funkcjonalne w obturacyjnej kardiomiopatii przerostowej (oHCM). U niektórych pacjentów zawężenie kwalifikujące do leczenia może występować wyłącznie podczas echokardiografii wysiłkowej, jednak ich profil kliniczny i odpowiedź na hamowanie miozyny sercowej nie są dobrze zdefiniowane. W tym badaniu porównano charakterystykę i odpowiedź terapeutyczną pacjentów, u których do ustalenia kwalifikacji do mawakamtenu konieczna była echokardiografia wysiłkowa, z pacjentami spełniającymi kryteria w spoczynku lub podczas próby Valsalvy.

Metody

Oceniono jednoośrodkową retrospektywną kohortę 56 objawowych pacjentów z oHCM leczonych mawakamtenem. LVOTO oceniano w spoczynku, podczas próby Valsalvy i podczas wysiłku; pacjentów klasyfikowano jako z LVOTO „wysiłkowym” lub „niewysiłkowym” na podstawie manewru prowokacyjnego, który wywołał kwalifikujący gradient (≥50 mmHg). Odpowiedź hemodynamiczną (gradient w LVOT w próbie Valsalvy) i objawową (klasa NYHA) oceniano po 12 i 24 tygodniach. Łącznie 42,9% zakwalifikowało się do leczenia mawakamtenem wyłącznie na podstawie echokardiografii wysiłkowej. Chociaż gradienty w spoczynku i w próbie Valsalvy były z definicji niższe, pacjenci ci wykazywali podobne wyjściowe ograniczenie funkcjonalne i wydolność wysiłkową (pVO2; 17,9±7,4 wobec 16,8±5,5 ml/kg/min, p=0,550). Po 24 tygodniach większość pacjentów w obu grupach osiągnęła gradienty nieobturacyjne (<30 mmHg; 92,3% wobec 100,0%, p=0,371) i poprawę w klasie NYHA (77,3% wobec 92,3%, p=0,377), bez istotnych różnic między grupami.

Wnioski

Pacjenci, u których do udokumentowania kwalifikującego LVOTO konieczna jest echokardiografia wysiłkowa, nie wykazują łagodniejszego fenotypu choroby i uzyskują podobne korzyści z leczenia mawakamtenem jak osoby z zawężeniem w spoczynku lub wywołanym próbą Valsalvy. Echokardiografia wysiłkowa identyfikuje znaczny odsetek objawowych pacjentów z HCM i istotnym LVOTO, których pomija ocena w spoczynku, i jest niezbędna do ustalenia kwalifikacji do leczenia.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski