Lp(a) wywiera swoiste działanie na chorobę wieńcową niezależnie od LDL-C
Badanie z randomizacją mendlowską.
Obejmujące cały fenom badanie z randomizacją mendlowską w UK Biobank (n=425 677) wykazało, że choroba wieńcowa (OR 1,36) i HbA1c (β 0,099) są jedynymi bezpośrednimi, przyczynowymi skutkami narażenia na Lp(a), niezależnymi od LDL-C. Bardzo małe stężenie Lp(a) nie wiązało się z cukrzycą, co odpowiada na wcześniejsze obawy dotyczące bezpieczeństwa terapii obniżających Lp(a). Określono progi ryzyka swoiste dla pochodzenia etnicznego (86 nmol/L u osób pochodzenia europejskiego, 93 nmol/L u osób pochodzenia afrykańskiego). Wyniki przemawiają za celowanym oznaczaniem Lp(a) i wzmacniają mechanistyczne uzasadnienie obniżania Lp(a) za pomocą terapii opartych na RNA.
Wstęp
Badania z randomizacją mendlowską sugerują przyczynowy wpływ lipoproteiny(a) (Lp(a)) na miażdżycową chorobę układu sercowo-naczyniowego. Skutki pozasercowo-naczyniowe (np. ryzyko cukrzycy) zbadano w niewystarczającym stopniu.
Cele
W tym nieinterwencyjnym badaniu asocjacji obejmującym cały fenom, zaplanowanym w celu lepszego zrozumienia potencjalnej roli przyczynowej Lp(a), oszacowano bezpośrednie przyczynowe skutki fenotypowe narażenia na Lp(a). Oceniono także związek allelu null LPA rs41272114 z cukrzycą typu 2 oraz wyznaczono progi Lp(a) swoiste dla pochodzenia etnicznego.
Metody
W UK Biobank (n = 425 677 dorosłych, 55% kobiet) zbadano 1456 fenotypów z 18 klas, stosując 4 swoiste dla pochodzenia etnicznego wskaźniki ryzyka poligenicznego oraz korektę wielokrotnego testowania opartą na współczynniku fałszywych odkryć. Zastosowano randomizację mendlowską z dekonwolucją sieciową, aby oddzielić bezpośrednie od pośrednich (tj. asocjacji za pośrednictwem zmiennych pośredniczących) przyczynowych skutków fenotypowych oraz uwzględnić czynniki zakłócające, odwrotną przyczynowość i dwukierunkowość.
Wyniki
Lp(a) była istotnie związana z 80 fenotypami z 7 klas. Większe narażenie na Lp(a) miało istotne bezpośrednie skutki przyczynowe, niezależne od cholesterolu frakcji lipoprotein o małej gęstości, wyłącznie w odniesieniu do choroby wieńcowej (OR: 1,36; 95% CI: 1,21-1,54) i hemoglobiny glikowanej (HbA1c; β = 0,099; 95% CI: 0,051-0,15). Bardzo małe narażenie na Lp(a) nie wiązało się z cukrzycą typu 2 (OR: 0,92; 95% CI: 0,64-1,31) ani z HbA1c (β = -0,016; 95% CI: -0,062 do 0,030). Wśród osób pochodzenia europejskiego i afrykańskiego wartości 86 (77. percentyl) i 93 (59. percentyl) nmol/L optymalnie różnicowały ryzyko zawału mięśnia sercowego.
Wnioski
Zwiększanie narażenia na Lp(a) miało bezpośrednie, niezależne przyczynowe skutki wyłącznie w odniesieniu do choroby wieńcowej i HbA1c; sugeruje się, że bardzo małe narażenie na Lp(a) nie jest przyczynowo związane z cukrzycą typu 2. Optymalny próg do stratyfikacji ryzyka sercowo-naczyniowego jest porównywalny u osób pochodzenia europejskiego i afrykańskiego i leży poniżej wartości 125/105 nmol/L przyjętych w obecnych wytycznych amerykańskich i europejskich towarzystw zawodowych.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





