Przebieg naturalny bezobjawowej umiarkowanej lub ciężkiej niedomykalności zastawki aortalnej
przegląd systematyczny i metaanaliza
Przegląd systematyczny i metaanaliza 27 badań kohortowych (4720 pacjentów; średni wiek 49 lat; mediana okresu obserwacji 3,9 roku) dotyczących przebiegu naturalnego bezobjawowej umiarkowanej lub ciężkiej niedomykalności zastawki aortalnej (AR). Zbiorcza częstość na 100 osobolat: śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny 1,75 (95% CI 1,27-2,41), zgon z przyczyn sercowych 1,29, nagły zgon 0,29, nowe objawy 4,30 oraz wymiana lub naprawa zastawki aortalnej (AVR) 7,01. Bezobjawowa dysfunkcja LV wystąpiła zaledwie z częstością 0,9 na 100 osobolat. Wskaźniki śmiertelności były ponad dwukrotnie wyższe niż w populacji ogólnej niezależnie od wieku: 2,45 na 100 osobolat w kohortach w wieku ≥50 lat wobec 0,59 w kohortach młodszych. Wczesna AVR wiązała się z mniejszą śmiertelnością (zbiorczy HR 0,33; 95% CI 0,30-0,37). Wyniki przeczą historycznemu poglądowi, że AR jest „łagodną” wadą zastawkową, i przemawiają za wcześniejszą interwencją opartą na bardziej czułych markerach uszkodzenia LV.
Podsumowanie
Wstęp
Przebieg naturalny bezobjawowej umiarkowanej lub ciężkiej niedomykalności zastawki aortalnej (AR) pozostaje niejasny, a doniesienia dotyczące jej progresji i optymalnego terminu operacji są sprzeczne. Naszym celem było ilościowe określenie niekorzystnych wyników w przypadku postępowania zachowawczego oraz ocena związku wymiany lub naprawy zastawki aortalnej (AVR) ze śmiertelnością.
Metody
Systematyczne przeszukiwanie (od początku baz do lipca 2025 roku) pozwoliło zidentyfikować badania kohortowe dotyczące bezobjawowej umiarkowanej/ciężkiej AR. Do oszacowania zbiorczych wskaźników częstości zdarzeń niepożądanych zastosowano modele efektów losowych; modele efektów stałych wykorzystano do oceny hazard ratio (HR) dla AVR w porównaniu z postępowaniem zachowawczym.
Wyniki
Włączono dwadzieścia siedem badań (4720 pacjentów; średni wiek 49 lat; średni okres obserwacji 3,9 roku). Zbiorcze wskaźniki częstości na 100 osobolat wynosiły 1,75 (95% CI 1,27 do 2,41) dla śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny, 1,29 dla zgonu z przyczyn sercowych, 0,29 dla nagłego zgonu, 4,30 dla nowych objawów i 7,01 dla AVR. Bezobjawowa mała frakcja wyrzutowa lewej komory wystąpiła zaledwie z częstością 0,9 na 100 osobolat. Wskaźniki śmiertelności były ponad dwukrotnie wyższe niż w populacji ogólnej we wszystkich grupach wiekowych: 2,45 (1,90 do 3,18) na 100 osobolat w kohortach o średnim wieku ≥50 lat wobec 0,59 (0,29 do 1,21) w kohortach młodszych. Wczesna AVR wiązała się z mniejszą śmiertelnością (zbiorczy HR 0,33; 95% CI 0,30 do 0,37).
Wniosek
Bezobjawowa umiarkowana/ciężka AR wiąże się ze znaczną nadmierną śmiertelnością niezależnie od wieku, co przeczy jej historycznej reputacji schorzenia łagodnego. Ze względu na rzadkość bezobjawowej dysfunkcji LV wcześniejsza interwencja oparta na bardziej czułych markerach uszkodzenia LV może poprawiać wyniki leczenia, choć heterogeniczność i jakość badań wymagają ostrożnej interpretacji.
Numer rejestracji w prospero
CRD42024522683.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.