Rzeczywista częstość występowania dysfunkcji serca związanej z leczeniem przeciwnowotworowym w dużej, zróżnicowanej i współczesnej kohorcie.
Retrospektywne badanie kohortowe w Kaiser Permanente Northern California: 26 646 dorosłych z rozpoznaniem nowotworów złośliwych w latach 2012-2022, którzy otrzymywali antracykliny, inhibitory HER2, inhibitory immunologicznych punktów kontrolnych (ICI) lub inhibitory kinaz tyrozynowych (TKI). Średni wiek 62 lata, 64% kobiet. Dysfunkcja serca związana z leczeniem przeciwnowotworowym (CTRCD), zdefiniowana jako zmniejszenie LVEF o >10% do wartości <53% lub nowo rozpoznana niewydolność serca, wystąpiła łącznie u 8,4% (95% CI 7,7-9,1). Największą częstość obserwowano w przypadku inhibitorów HER2 (10,7%), a najmniejszą w przypadku ICI (5,2%) (p < 0,001). Prawie połowa wszystkich zdarzeń wystąpiła w pierwszym roku. Dane z tej kohorty uzasadniają stosowanie modeli wczesnej predykcji ryzyka oraz ukierunkowanego nadzoru kardiologicznego w trakcie leczenia onkologicznego w celu zmniejszenia późniejszego ryzyka HF, co jest kluczowym przesłaniem dla praktyki kardioonkologicznej.
Cele
Dysfunkcja serca związana z leczeniem przeciwnowotworowym (CTRCD) jest istotnym powikłaniem współczesnego leczenia onkologicznego i ważnym czynnikiem przyczyniającym się do rozwoju niewydolności serca (HF) u osób, które przeżyły chorobę nowotworową. Chociaż wiadomo, że niektóre potencjalnie kardiotoksyczne metody leczenia przeciwnowotworowego zwiększają ryzyko, współczesne populacyjne szacunki z dużych, zróżnicowanych i współczesnych kohort pozostają ograniczone. Celem badania Kaiser Permanente Cardiovascular Health Enhancement and Monitoring for Oncology (KP CHEMO) było określenie częstości występowania, czasu wystąpienia i zróżnicowania CTRCD w zależności od rodzaju leczenia u dorosłych otrzymujących potencjalnie kardiotoksyczne leczenie przeciwnowotworowe w zintegrowanym systemie opieki zdrowotnej w Stanach Zjednoczonych (USA).
Metody
Przeprowadzono retrospektywne badanie kohortowe dorosłych członków Kaiser Permanente Northern California (KPNC) z rozpoznaniem nowotworów złośliwych w latach 2012-2022, którzy otrzymywali antracykliny, inhibitory receptora ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu (HER2), inhibitory immunologicznych punktów kontrolnych (ICI) lub inhibitory kinaz tyrozynowych (TKI). CTRCD zdefiniowano jako zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) o >10% do wartości <53% lub nowo rozpoznaną HF zidentyfikowaną za pomocą przetwarzania języka naturalnego. Surowe i skumulowane wskaźniki częstości obliczono ogółem oraz według klasy leku. Wczesną CTRCD zdefiniowano jako występującą do 12 miesięcy, a późną jako występującą po upływie ponad 12 miesięcy. Wśród 26 646 pacjentów (średni wiek 62±14 lat; 64% kobiet; 57% osób rasy białej niebędących Latynosami) skumulowana częstość CTRCD wyniosła 8,4% (95% CI 7,7-9,1). Częstość była największa w przypadku inhibitorów HER2 (10,7%), a najmniejsza w przypadku ICI (5,2%) (p < 0,001). Prawie połowa wszystkich zdarzeń wystąpiła w pierwszym roku.
Wnioski
CTRCD występowała często i głównie w ciągu pierwszego roku od rozpoczęcia leczenia, co może odzwierciedlać zarówno wczesną podatność, jak i intensywniejszy wczesny nadzór. Zróżnicowanie między klasami leków wskazuje na odmienne profile ryzyka kardiotoksyczności. Wyniki te uzasadniają stosowanie modeli wczesnej predykcji ryzyka oraz ukierunkowanych strategii nadzoru w celu zmniejszenia późniejszego ryzyka HF.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





