Sprawność fizyczna po zawale mięśnia sercowego w porównaniu z klinicznymi wartościami referencyjnymi
badanie rejestrowe SWEDEHEART
Badanie rejestrowe ze szwedzkiego rejestru SWEDEHEART obejmującego okres po zawale serca (2016-2019), przeprowadzone u 15 105 pacjentów z pierwszym w życiu zawałem mięśnia sercowego (średni wiek 62,5 roku; 78,4% mężczyzn), u których na początku rehabilitacji kardiologicznej fizjoterapeuci ocenili wydolność wysiłkową (ergometria rowerowa ograniczona objawami) oraz wytrzymałość mięśniową (jednostronna próba wspięć na palce). Wyniki porównano ze szwedzkimi wartościami referencyjnymi stratyfikowanymi według wieku i płci (zbiór danych z Kalmaru). Średnia wydolność wysiłkowa wynosiła zaledwie 64,7% wartości należnej u mężczyzn i 68,4% u kobiet; wytrzymałość mięśniowa 78,4% u mężczyzn i 61,7% u kobiet. U kobiet stwierdzono bardziej strome zmniejszanie się wyniku próby wspięć na palce wraz z wiekiem. Wyniki podkreślają znaczenie systematycznej oceny wyjściowej oraz dostosowanej do pacjenta rehabilitacji ukierunkowanej zarówno na wydolność wysiłkową, jak i na siłę mięśniową.
Podsumowanie
Cel
Głównym celem tego badania był opis sprawności fizycznej w dużej kohorcie pacjentów rozpoczynających w warunkach rzeczywistej praktyki rehabilitację kardiologiczną opartą na wysiłku fizycznym (EBCR) po pierwszym w życiu zawale mięśnia sercowego (MI). Celem drugorzędowym było porównanie wyników z klinicznymi wartościami referencyjnymi.
Metody
W tym rejestrowym badaniu kohortowym wykorzystano dane z rejestru SWEDEHEART (Swedish Web-system for Enhancement and Development of Evidence-based care in Heart Disease Evaluated According to Recommended Therapies) obejmującego okres po zawale serca, z lat 2016-2019. Włączono pacjentów z pierwszym w życiu MI, u których fizjoterapeuci ocenili sprawność fizyczną w momencie rozpoczęcia EBCR. Wydolność wysiłkową oceniano za pomocą ergometrii rowerowej ograniczonej objawami, a wytrzymałość mięśniową za pomocą jednostronnej próby wspięć na palce. Wyniki porównano z klinicznymi wartościami referencyjnymi stratyfikowanymi według wieku i płci. Wartości referencyjne dla wydolności wysiłkowej oparto na szwedzkim zbiorze danych z Kalmaru, który od 2014 roku stanowi krajowy standard referencyjny w Szwecji, a wartości referencyjne dla wyniku próby wspięć na palce oparto na szwedzkim normatywnym zbiorze danych dotyczącym zdrowych dorosłych.
Wyniki
Włączono łącznie 15 105 pacjentów (średni wiek 62,5±9,1 roku, 78,4% mężczyzn). Wydolność wysiłkowa (maksymalna moc w watach w próbie wysiłkowej) była we wszystkich grupach wiekowych wyższa u mężczyzn niż u kobiet, a wytrzymałość mięśniowa zmniejszała się z wiekiem, przy czym u kobiet wraz z wiekiem wynik próby wspięć na palce obniżał się bardziej stromo. Średnia wydolność wysiłkowa badanej populacji odpowiadała 64,7±27,4% wartości należnych u mężczyzn i 68,4±18,9% u kobiet. Wytrzymałość mięśniowa wynosiła średnio 78,4%±51,0% wartości referencyjnych u mężczyzn i 61,7%±43,2% u kobiet.
Wniosek
W momencie rozpoczęcia EBCR po pierwszym MI zarówno wydolność wysiłkowa, jak i wytrzymałość mięśniowa były istotnie niższe od wartości referencyjnych właściwych dla wieku i płci. Wyniki te podkreślają znaczenie systematycznych ocen wyjściowych oraz dostosowanych do pacjenta interwencji rehabilitacyjnych ukierunkowanych zarówno na wydolność wysiłkową, jak i na wytrzymałość mięśniową.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




