PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Leczenie inhibitorami PCSK9 i jego wyniki u pacjentów z miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego bez wcześniejszych zdarzeń niedokrwiennych

badanie obserwacyjne.

W tym badaniu w warunkach rzeczywistej praktyki klinicznej (baza danych Optum; 19 670 pacjentów z miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego bez wcześniejszego zdarzenia niedokrwiennego) porównano pacjentów rozpoczynających leczenie przeciwciałem monoklonalnym przeciw PCSK9 z dobranymi pacjentami, którzy go nie rozpoczęli. W ciągu pięciu lat złożony punkt końcowy obejmujący niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego, niezakończony zgonem udar niedokrwienny lub zgon był niższy w grupie leczonej inhibitorem PCSK9 (17,5% vs 25,4%): względne zmniejszenie ryzyka o 31% i bezwzględne o 7,8%. Stężenie cholesterolu LDL zmniejszyło się średnio o 54% (ze 118 do 55 mg/dL). Dane te przemawiają za wczesnym, intensywnym obniżaniem stężenia LDL jeszcze przed pierwszym zdarzeniem.

Metody

Pacjentów rozpoczynających leczenie przeciwciałem monoklonalnym przeciw PCSK9 (PCSK9i mAb) od stycznia 2016 do grudnia 2022 zidentyfikowano w Optum Research Database. Opracowano dobraną w stosunku 1:2 na podstawie wskaźnika skłonności kohortę porównawczą osób, które nie rozpoczęły leczenia PCSK9i. Pierwszorzędowym punktem końcowym był złożony punkt końcowy obejmujący niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego, niezakończony zgonem udar niedokrwienny lub śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny. Kluczowymi wynikami uzyskanymi za pomocą parametrycznej formuły G były 5-letnie częstości zdarzeń, względne zmniejszenie ryzyka (RRR) i bezwzględne zmniejszenie ryzyka (ARR), w analizie zgodnej z zamiarem leczenia (ITT). Dodatkowe wyniki dla pacjentów rozpoczynających leczenie PCSK9i mAb obejmowały bezwzględne i procentowe zmniejszenie LDL-C w porównaniu z wartością wyjściową.

Wyniki

Łącznie kryteria selekcji spełniało 19 670 pacjentów (6545 rozpoczynających leczenie PCSK9i mAb; 13 125 nierozpoczynających). Charakterystyki wyjściowe były dobrze zrównoważone. W analizie ITT szacowane 5-letnie częstości zdarzeń wynosiły 17,5% [95% przedział ufności (CI) 15,5%; 19,5%] przy leczeniu PCSK9i mAb vs 25,4% (95% CI 23,6%; 27,1%) bez PCSK9i, co dawało RRR 30,9% i ARR 7,8%. Poszczególne punkty końcowe wykazały RRR wynoszące 28,3% dla zawału mięśnia sercowego (P < 0,0001), 26,4% dla udaru niedokrwiennego (P = 0,02) i 28,5% dla śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny (P < 0,0001). Wśród pacjentów rozpoczynających leczenie średnie wyjściowe i końcowe LDL-C wynosiły odpowiednio 117,8 i 54,7 mg/dL (analiza w trakcie leczenia), co oznaczało bezwzględne zmniejszenie o 63,1 mg/dL i procentowe zmniejszenie o 53,6%.

Wnioski

U pacjentów z ASCVD bez wcześniejszych zdarzeń w praktyce klinicznej leczenie PCSK9i mAb wiązało się z niższą częstością zdarzeń niedokrwiennych i zgonów.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski