Nowe nerki, stare zagrożenia
wyzwania sercowo-naczyniowe po przeszczepieniu.
Przeszczepienie nerki istotnie poprawia przeżycie, jednak choroba sercowo-naczyniowa pozostaje główną przyczyną zachorowalności i śmiertelności u biorców przeszczepu. Ten przegląd podkreśla, w jaki sposób tradycyjne czynniki ryzyka, leczenie immunosupresyjne i metaboliczne powikłania po przeszczepieniu utrzymują wysokie obciążenie sercowo-naczyniowe, podczas gdy dane dotyczące ukierunkowanych interwencji są w dużej mierze ekstrapolowane z populacji bez przeszczepu. W praktyce klinicznej podkreśla to potrzebę rygorystycznej stratyfikacji ryzyka i ostrożnego wdrażania nowych terapii sercowo-nerkowych, takich jak inhibitory SGLT2 i agoniści receptora GLP-1, a także silny nacisk na randomizowane badania swoiste dla biorców przeszczepu.
Podsumowanie
Przeszczepienie nerki znacząco poprawia przeżycie i jakość życia pacjentów z niewydolnością nerek, jednak choroba sercowo-naczyniowa (CV) pozostaje główną przyczyną zachorowalności i śmiertelności u biorców przeszczepu nerki (KTR). Niniejszy przegląd przedstawia złożone wzajemne oddziaływanie tradycyjnych czynników ryzyka, czynników swoistych dla przeszczepienia oraz związanych z biorcą i dawcą, które utrzymują wysokie obciążenie CV po przeszczepieniu. Choć przywrócenie czynności nerek zmniejsza stężenie toksyn mocznicowych i poprawia parametry sercowo-metaboliczne, nowe wyzwania wynikają z leczenia immunosupresyjnego, utrzymującego się nadciśnienia tętniczego, cukrzycy po przeszczepieniu i przewlekłego stanu zapalnego. Częste powikłania CV obejmują chorobę wieńcową, niewydolność serca, wady zastawkowe, chorobę tętnic obwodowych i oporne nadciśnienie tętnicze. Narzędzia stratyfikacji ryzyka i wytyczne często nie uwzględniają zmiennych swoistych dla przeszczepienia, co skutkuje nieoptymalnym postępowaniem. Choć niektóre strategie farmakologiczne i ostrożne schematy leków hipotensyjnych są obiecujące, większość danych jest ekstrapolowana z populacji bez przeszczepu z powodu braku przeznaczonych do tego randomizowanych badań kontrolowanych. Nowe terapie, takie jak inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego 2, agoniści receptora peptydu glukagonopodobnego 1 i niesteroidowi antagoniści receptora mineralokortykoidowego, mają potencjał, ale wymagają dalszej walidacji w tej populacji. Ponadto utrzymują się różnice między płciami w dostępie do przeszczepienia i w wynikach po przeszczepieniu, przy czym mężczyźni na ogół mają wyższe ryzyko CV, ale kobiety mogą być narażone na większą względną śmiertelność. Przegląd podkreśla pilną potrzebę badań CV swoistych dla przeszczepienia, spersonalizowanych strategii terapeutycznych, w tym medycyny precyzyjnej, oraz większego włączania kobiet do badań. Optymalizacja wyników CV u KTR będzie wymagać współpracy multidyscyplinarnej, rygorystycznego generowania danych i zintegrowanego podejścia do przewidywania ryzyka, profilaktyki i leczenia.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




